Πολλοί παρατηρητές εξακολουθούν να τους αποκαλούν αριστερό στρατόπεδο ή στρατόπεδο της ειρήνης, ωστόσο αυτοί οι χαρακτηρισμοί συσκοτίζουν την πραγματική ιστορία του ποιος πέτυχε διαρκείς συμφωνίες με τους γείτονες του Ισραήλ. Ο Μεναχέμ Μπέγκιν, προσωπικότητα της δεξιάς, διαπραγματεύτηκε τη συνθήκη ειρήνης με την Αίγυπτο, και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, επίσης από τη δεξιά, προώθησε τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Η ομάδα που επέμενε να αυτοαποκαλείται στρατόπεδο της ειρήνης πέρασε δεκαετίες πιέζοντας το Ισραήλ να παραχωρήσει εδάφη, να εγκαταλείψει στρατιωτικές θέσεις που κερδήθηκαν με κόπο και να αποδεχθεί αυξημένους κινδύνους για την ασφάλειά του, με τη θεωρία ότι τέτοιες χειρονομίες θα έπειθαν τους εχθρούς να επιλέξουν τη συνύπαρξη. Παρουσίαζαν επανειλημμένα τη δεξιά ως το κύριο εμπόδιο για την ειρήνη, αν και η κατηγορία περιέγραφε τα δικά τους αποτελέσματα με μεγαλύτερη ακρίβεια απ' ό,τι περιέγραφε οποιονδήποτε άλλον.
Η σταθερή τους απαίτηση να παραδώσει το Ισραήλ εδάφη και να περιορίσει την άμυνά του δημιούργησε τις συνθήκες που οδήγησαν στη δεύτερη ιντιφάντα και αργότερα στη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου. Η στρατηγική των επανειλημμένων παραχωρήσεων απέτυχε με κάθε πρακτικό μέτρο. Κόστισε ισραηλινές ζωές και άφησε τη χώρα λιγότερο ασφαλή απ' ό,τι θα ήταν αν αυτές οι πολιτικές δεν είχαν δοκιμαστεί ποτέ.
Παλαιστινιακό κράτος δεν θα ιδρυθεί, και μια ρύθμιση δύο κρατών βρίσκεται εκτός οποιουδήποτε ρεαλιστικού μέλλοντος. Η ειρήνη γίνεται δυνατή μόνο αφού το παλαιστινιακό εθνικό κίνημα αποδεχθεί την ήττα και εγκαταλείψει την άρνησή του να ανεχθεί την εβραϊκή κυριαρχία σε οποιοδήποτε τμήμα της γης. Το Ισραήλ δεν θα μεταβιβάσει εδάφη που ανήκουν στον εβραϊκό λαό απλώς και μόνο επειδή ένας εχθρός απέτυχε να μας εξαλείψει με τη βία.
Όσοι επιθυμούν πραγματικά το τέλος της σύγκρουσης θα πρέπει να συμφιλιωθούν με τη μόνιμη παρουσία του Ισραήλ αντί να συνεχίζουν να περιμένουν περαιτέρω ισραηλινές υποχωρήσεις.
Σχόλια
Προσθήκη της φωνής σας