من بنیامین نتانیاهو را تحسین میکنم و از رهبری او حمایت میکنم. با رویکرد سیاسی گادی آیزنکوت عمیقاً مخالفم، بهویژه با تلاش او برای شکل دادن به یک جایگزین پارلمانی که حامیان بالقوهاش دربارهی آیندهی اسرائیل مواضع متضادی دارند.
گزارش ۵ نوامبر دربارهی کمیتههای پیشنهادی آیزنکوت در کنست، این نگرانی را برجسته میکند. بر اساس این گزارش، او میخواهد قانونی را برای تشکیل کمیسیون تحقیق دولتی دربارهی هفتم اکتبر پیش ببرد، همراه با تلاشی گستردهتر برای لغو قوانین اصلاحات قضایی و به دست آوردن مناصب پارلمانی تأثیرگذار پیش از تشکیل دولت جدید.
تحقیق دربارهی بزرگترین فاجعهی امنیتی تاریخ اسرائیل سزاوار بررسی جدی است. ترتیبات سیاسیای که آیزنکوت قصد دارد از طریق آن این تحقیق را پیش ببرد نیز همینطور. رأیدهندگان حق دارند هر دو را بفهمند.
برنامهی گزارششده شامل شش تا هشت کمیتهی ویژه، تلاش برای به دست گرفتن ریاست کمیتههای امور خارجه و دفاع و کمیتهی مالی، و کارزاری برای جایگزینی امیر اوحانا، رئیس کنست، است. اینها همچنان اقداماتی پیشنهادیاند. گزارشهای پیشین از اختلافنظرهایی درون بلوک آیزنکوت بر سر همکاری با احزاب عرب و حریدی و احتمال تشکیل دولت وحدت ملی خبر داده بودند. این اختلافها مدتها پس از نخستین رأیگیری پارلمانی نیز اهمیت خواهند داشت.
احزاب میتوانند بر سر جایگزینی رئیس کنست توافق کنند و در عین حال دربارهی مرزها، هویت ملی و امنیت اختلاف داشته باشند. پرسش دشوارتر زمانی پیش میآید که باید بودجهای را تصویب کنند یا به بحرانی واکنش نشان دهند. در آن لحظه، هر کس که رأیهای ضروری را فراهم میکند میتواند خواستار شنیده شدن شود.
احمد طیبی گفته است فهرست مشترک آماده است از بیرون ائتلاف از یک دولت جایگزین حمایت کند. یوسف جبارین از تماسهای اولیه با احزاب اپوزیسیون خبر داده است. حمایت از بیرون همچنان میتواند برای بقای یک دولت حیاتی شود. نبودِ یک پست وزارتی چندان از نگرانی من دربارهی وابستگی سیاسی نمیکاهد.
میخواهم آیزنکوت پیش از آنکه از مردم بخواهد از نتیجه استقبال کنند، شرایط را توضیح دهد.
برنامهی رسمی فهرست مشترک خواستار یک دولت مستقل فلسطینی در خطوط پیش از ژوئن ۱۹۶۷، با اورشلیم شرقی بهعنوان پایتخت آن است. همچنین خواستار لغو قانون دولت-ملت و پیگیری ترتیبات قانون اساسیای است که حقوق ملی جمعی شهروندان عرب را به رسمیت بشناسد. این مواضع بهطور علنی در دسترس است. هر سیاستمداری که خواهان حمایت این فهرست است باید انتظار پرسشهایی دربارهی آنها را داشته باشد.
موضع خود من روشن است. من با تشکیل دولت فلسطینی و انتقال حاکمیت بر اورشلیم شرقی برای تبدیل آن به پایتخت آن دولت مخالفم. معتقدم اسرائیل باید دولت-ملت قوم یهود باقی بماند، با اورشلیم بهعنوان پایتخت آن. این باورها داوری من را دربارهی هر دولتی شکل میدهد، از جمله دولتی به رهبری سیاستمداری که از او حمایت میکنم.
همچنین معتقدم هر شهروند اسرائیلی سزاوار حقوق مدنی برابر و خدمات عمومی کارآمد است. همکاری در زمینهی بیمارستانها، زیرساختها، آموزش یا مبارزه با جرائم سازمانیافته را میتوان بر اساس شایستگیاش سنجید. یک ترتیب حکمرانی پایدار پرسشهای دیگری را نیز دربارهی سیاستهای ملیای مطرح میکند که حامیان پارلمانیاش را همراه نگه میدارد.
اینجاست که با رویکردی که آیزنکوت دنبال میکند مخالفم. مخالفت با نتانیاهو ممکن است سیاستمداران را در یک اتاق گرد هم آورد. اما این پرسش را بیپاسخ میگذارد که وقتی رأی لازم برای اعمال قدرت را داشته باشند، بر سر انجام چه کاری توافق خواهند کرد.
گزارشها دربارهی برنامهی بنیادین «یاشار»، آیزنکوت را مخالف تشکیل دولت فلسطینی در شرایط کنونی و تأکیدکننده بر لزوم حفظ یک اکثریت یهودی محکم توصیف کردهاند. این مهم است. نادرست خواهد بود اگر فرض کنیم او صرفاً به این دلیل که اعضای فهرست مشترک ممکن است از او حمایت کنند، برنامهی آن را پذیرفته است.
این همچنین دشواری اصلی را آشکار میکند. اگر یکی از شرکای احتمالی تشکیل دولت فلسطینی را اولویتی ملی بداند و دیگری بگوید در حال حاضر غیرقابل قبول است، چگونه این اختلاف را مدیریت خواهند کرد؟
شاید آن را بیرون از توافقشان بگذارند. شاید یکی خواستار تعهد به مذاکرات آینده شود. شاید این اختلاف اساساً مانع هرگونه توافقی شود. مردم باید پاسخ را از زبان خود شرکتکنندگان بشنوند.
آیا آیزنکوت درخواست تعهدی دیپلماتیک به سوی تشکیل دولت فلسطینی را رد خواهد کرد؟ آیا هرگونه تغییر در حاکمیت اورشلیم را منتفی خواهد دانست؟ دربارهی حق تعیین سرنوشت ملی یهودیان چه تعهداتی خواهد داد؟ آیا هر تفاهمی، از جمله ترتیبی برای حمایت از بیرون ائتلاف، منتشر خواهد شد؟
من هیچ توافق امضاشدهای ندیدهام که نشان دهد آیزنکوت در این موارد امتیاز داده است. اعتراض من به وابستگیای است که او در نظر دارد و پرسشهای بیپاسخی که این وابستگی ایجاد میکند. نظارت سیاسی زمانی بیشترین فایده را دارد که انتخابها هنوز در حال انجاماند.
حزب آیزنکوت پیشنهادی برای تشکیل کمیسیون تحقیق دولتی منتشر کرده است. او همچنین علناً خواستار تحقیقی شده است که به سالها پیش بازگردد و هم رهبری سیاسی و هم رهبری نظامی را بررسی کند. این تعهدات باید از طریق قانون نهایی، دامنهی آن و استقلال روند ارزیابی شوند.
بهعنوان یکی از حامیان نتانیاهو، خواهان تحقیقی هستم که بتواند مشخص کند مقامات چه میدانستند، چه پیشفرضهایی تصمیمهایشان را شکل داد و چرا دولت در محافظت از شهروندانش ناکام ماند. رهبران سیاسی، فرماندهان نظامی و مقامات اطلاعاتی باید با پرسشهایی مبتنی بر شواهد روبهرو شوند.
حمایت من از نتانیاهو با این اطمینان همراه است که کارنامهی او سزاوار بررسی منصفانه است. یک تحقیق باید بتواند به یافتههایی برسد که حامیان هر حزبی را ناامید کند. اعتبار آن به این بستگی خواهد داشت که آیا اسرائیلیها میتوانند ببینند که شواهد نتیجهگیریها را تعیین میکنند.
آیزنکوت باید توضیح دهد که قانون پیشنهادیاش چگونه به این اطمینان دست خواهد یافت. مردم باید بفهمند چه کسی تحقیق را انجام خواهد داد، حدود اختیارات آن چگونه تعریف خواهد شد، و چگونه تصمیمهای دولتها و رهبریهای امنیتی پیدرپی را بررسی خواهد کرد.
انگیزهی پارلمانی برای حرکت سریع را درک میکنم. رؤسای کمیتهها و ریاست کنست بر اینکه چه چیزی و چه زمانی مورد توجه قرار گیرد تأثیر میگذارند. اما سرعت پاسخی به پرسشهای سیاسیِ پشت این رأیها نیست.
آیزنکوت از اسرائیلیها میخواهد به داوری او دربارهی فصل بعدی کشور اعتماد کنند. این شامل داوری او دربارهی شرکایی است که ممکن است به حمایتشان نیاز داشته باشد. سیاستهای اعلامشدهی آنان باید بخشی از این ارزیابی باشد.
حمایت من همچنان از نتانیاهوست. آیزنکوت برای آنکه مرا متقاعد کند که جایگزین او میتواند از منافع ملی اسرائیل محافظت کند، باید دقیقاً توضیح دهد که این جایگزین چگونه حق تعیین سرنوشت یهودیان را حفظ خواهد کرد، حاکمیت اسرائیل بر اورشلیم را پابرجا نگه خواهد داشت، و هنگامی که شرکای پارلمانی ضروری مخالفت میکنند، تصمیمهای امنیتی خواهد گرفت.
پیش از آنکه توافق بعدی جشن گرفته شود، تعهداتش را منتشر کنید. اسرائیلیها باید بتوانند بخوانند که به نام آنان چه وعدههایی داده شده است.
دیدگاهها
افزودن صدای شماهنوز دیدگاهی نیست.