ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
100%
เสียงผู้อ่านการเมือง

เดิมพันจัดตั้งรัฐบาลผสมของไอเซนคอต: การปลดเนทันยาฮูคุ้มค่ากับการต้องพึ่งพาพรรคราอัมทางการเมืองหรือไม่?

ขณะที่มันซูร์ อับบาสเปิดเผยการหารือที่เกี่ยวข้องกับพรรคอิสลามนิยมและพรรคยิวอัลตราออร์โธดอกซ์ อิสราเอลกำลังเผชิญคำถามที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าการคำนวณเสียงจัดตั้งรัฐบาลผสม

แปลด้วย AI จากภาษาอังกฤษ

วิกฤตการเมืองของอิสราเอลก้าวเข้าสู่บทใหม่ที่เผยให้เห็นความจริงมากขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน มันซูร์ อับบาส หัวหน้าพรรคราอัม เปิดเผยว่ากำลังมีการหารือเพื่อสำรวจความร่วมมือระหว่างพรรคอิสลามนิยมของเขากับกลุ่มการเมืองยิวอัลตราออร์โธดอกซ์ของอิสราเอล โดยอาจได้รับการสนับสนุนจากพรรคจอยต์ลิสต์ เพื่อช่วยให้สามารถจัดตั้งรัฐบาลใหม่ได้

การเปิดเผยนี้เกิดขึ้นเพียงสามวันหลังจากประธานาธิบดีไอแซก เฮอร์ซอก มอบหมายให้กาดี ไอเซนคอตจัดตั้งรัฐบาลผสมชุดต่อไปของอิสราเอล

ยังไม่มีการบรรลุข้อตกลงใด และพรรคยิวอัลตราออร์โธดอกซ์ยังไม่ได้ยืนยันต่อสาธารณะถึงแนวทางที่อับบาสกล่าวถึง อย่างไรก็ตาม สูตรการรวมเสียงในรัฐสภาที่เสนอมานี้เผยให้เห็นความขัดแย้งสำคัญที่ความทะเยอทะยานทางการเมืองของไอเซนคอตกำลังเผชิญ

อดีตเสนาธิการกองกำลังป้องกันอิสราเอล ผู้แสดงตนว่าเป็นผู้ปกป้องผลประโยชน์แห่งชาติของอิสราเอล อาจพบว่าตนเองต้องพึ่งพาพรรคต่าง ๆ ที่ให้ความสำคัญทางการเมืองแตกต่างจากเขาอย่างมาก

และทั้งหมดนี้ทำให้เกิดคำถามที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ว่า การปลดเบนจามิน เนทันยาฮู กลายเป็นเรื่องสำคัญกว่าการสร้างรัฐบาลที่มีทิศทางสอดคล้องกันและสามารถนำพาอิสราเอลไปแล้วหรือ?

การเลือกตั้งเมื่อวันที่ 27 ตุลาคมทำให้ได้สภาคเนสเซตที่แตกเป็นหลายขั้ว

ขั้วการเมืองดั้งเดิมของเนทันยาฮูได้ 53 ที่นั่ง พันธมิตรสี่พรรคของไอเซนคอตได้ 48 ที่นั่ง ส่วนพรรคราอัมและพรรคจอยต์ลิสต์รวมกันมีอีก 19 ที่นั่ง

ตัวเลขนั้นตรงไปตรงมา แต่การเมืองซับซ้อนกว่ามาก

ไอเซนคอตไม่สามารถรวบรวมเสียงข้างมากในรัฐสภาด้วยพันธมิตรที่มีอยู่เพียงอย่างเดียว

เขาต้องดึงพันธมิตรเพิ่มเติมเข้ามา หาเสียงสนับสนุนในรัฐสภาจากภายนอกรัฐบาล เจรจากับพรรคลิคุดของเนทันยาฮู หรือเผชิญความเป็นไปได้ที่จะต้องเลือกตั้งอีกครั้ง

อับบาสดูมุ่งมั่นที่จะใช้ประโยชน์จากช่องทางการเมืองที่เปิดขึ้นนี้

การที่เขาประกาศว่าพร้อมช่วยไอเซนคอตจัดตั้งรัฐบาลบ่งชี้ว่า พรรคราอัมอาจกลายเป็นผู้มีบทบาททรงอิทธิพลในกระบวนการนี้ แม้จะไม่ได้เข้าร่วมคณะรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการก็ตาม

ไม่ควรมองข้ามความแตกต่างนี้ว่าเป็นเพียงรายละเอียดทางเทคนิค

พรรคการเมืองไม่จำเป็นต้องได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีเพื่อใช้อิทธิพลในรัฐสภา รัฐบาลเสียงข้างน้อยที่พึ่งพาการสนับสนุนจากภายนอกต้องคอยพิจารณาอยู่เสมอว่า พรรคที่ค้ำจุนรัฐบาลจะยังคงลงคะแนนสนับสนุนต่อไปหรือไม่

ดังนั้น คำถามจึงไม่ได้มีเพียงว่าใครครองเก้าอี้ในคณะรัฐมนตรี

แต่คือใครสามารถชี้ขาดว่ารัฐบาลจะอยู่รอดหรือไม่

เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ขณะที่สภาคเนสเซตชุดที่ 26 ของอิสราเอลเปิดประชุม สมาชิกพรรคจอยต์ลิสต์เดินออกจากห้องประชุมรัฐสภาระหว่างบรรเลงเพลง ฮาติกวาห์ ซึ่งเป็นเพลงชาติของอิสราเอล

เหตุการณ์นี้มีนัยสำคัญเป็นพิเศษ เพราะพรรคจอยต์ลิสต์เป็นหนึ่งในพรรคที่กำลังมีการหารือถึงการให้เสียงสนับสนุนในรัฐสภาจากภายนอกรัฐบาล เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของความเป็นไปได้ในการจัดตั้งรัฐบาลที่นำโดยกาดี ไอเซนคอต

มันซูร์ อับบาส หัวหน้าพรรคราอัม ยังคงยืนอยู่ระหว่างบรรเลงเพลงชาติ แม้เขาจะไม่ได้ร้องตาม ความแตกต่างนี้มีความสำคัญ โดยเฉพาะเมื่อต้องประเมินจุดยืนและการกระทำของแต่ละพรรค

การเดินออกจากห้องประชุมเองก่อให้เกิดคำถามที่ไปไกลกว่าพิธีการในรัฐสภา

ฮาติกวาห์ เป็นสัญลักษณ์ของความปรารถนาในประวัติศาสตร์ของชาวยิวที่จะกำหนดชะตากรรมแห่งชาติด้วยตนเอง สำหรับชาวอิสราเอลจำนวนมาก เพลงนี้เป็นการแสดงออกขั้นพื้นฐานถึงอัตลักษณ์ความเป็นยิวของรัฐ

ขณะเดียวกัน นโยบายหาเสียงของพรรคจอยต์ลิสต์ท้าทายฉันทามติทางการเมืองแบบไซออนิสต์ที่เป็นกระแสหลักอย่างชัดเจน ผู้แทนของพรรคมีสิทธิตามระบอบประชาธิปไตยที่จะแสดงความไม่เห็นด้วยกับสัญลักษณ์ประจำชาติ เช่นเดียวกับที่ผู้มีสิทธิเลือกตั้งชาวอิสราเอลมีสิทธิตั้งคำถามว่า ความไม่เห็นด้วยนั้นมีนัยอย่างไรต่อความร่วมมือในรัฐสภา

ข้อกังวลนี้ยิ่งมีความเกี่ยวข้องโดยตรง เมื่อรัฐบาลที่อาจจัดตั้งขึ้นต้องพึ่งพาสมาชิกสภากลุ่มเดียวกันนี้เพื่อความอยู่รอด

ความเห็นต่างเรื่องอัตลักษณ์แห่งชาติของอิสราเอลอาจแปรเป็นความขัดแย้งเรื่องการศึกษา ข้อกำหนดในการรับใช้ชาติ กฎหมายด้านความมั่นคง และการตอบสนองของรัฐบาลต่อภัยคุกคามในภูมิภาค ยังไม่แน่ชัดว่าความเห็นต่างเหล่านี้จะขัดขวางความร่วมมือในรัฐสภาหรือไม่ แต่ก็ไม่อาจเพิกเฉยต่อสิ่งเหล่านี้ได้ง่าย ๆ

นอกจากนี้ ยังมีความแตกต่างระหว่างการเปิดให้พรรคหนึ่งแสดงจุดยืนในฐานะพรรคฝ่ายค้านที่มาจากการเลือกตั้ง กับการเจรจาข้อตกลงที่ให้อิทธิพลแก่พรรคนั้นเหนือความอยู่รอดของรัฐบาลในการลงมติทางกฎหมาย

อาวิกดอร์ ลีเบอร์แมน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของขั้วการเมืองที่ต้องการแทนที่เนทันยาฮูเช่นกัน วิจารณ์การเดินออกจากห้องประชุมอย่างเปิดเผย และตั้งคำถามถึงความเป็นไปได้ในการร่วมรัฐบาลกับผู้ที่กระทำเช่นนั้น

ปฏิกิริยาของเขาแสดงให้เห็นว่า ข้อกังวลเหล่านี้ไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะในหมู่ผู้สนับสนุนเนทันยาฮู

สำหรับไอเซนคอต คำถามนี้เป็นเรื่องรูปธรรมว่า ข้อตกลงแบบใดจะประสานข้อคัดค้านของพรรคจอยต์ลิสต์ต่อองค์ประกอบหลักของอัตลักษณ์แห่งชาติอิสราเอล ให้สอดคล้องกับพันธกรณีของรัฐบาลที่ระบุว่าตนเป็นไซออนิสต์ได้?

คำตอบต้องมีมากกว่าคำประกาศว่าต่างฝ่ายต่างต่อต้านเนทันยาฮู ต้องมีข้อผูกพันที่กำหนดไว้อย่างเปิดเผยต่อสาธารณะ ขอบเขตความร่วมมือในรัฐสภาที่ชัดเจน และคำอธิบายว่าจะจัดการกับความเห็นต่างในประเด็นพื้นฐานของชาติอย่างไร

พรรคการเมืองของอิสราเอลไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องกันเรื่องสัญลักษณ์ประจำชาติทุกอย่างเพื่อมีส่วนร่วมในวิถีประชาธิปไตย แต่รัฐบาลที่กำลังพิจารณารับการสนับสนุนจากพรรคเหล่านี้ต้องโปร่งใสเรื่องความแตกต่างทางการเมืองที่เกี่ยวข้อง และการประนีประนอมที่อาจจำเป็น

ระหว่างการหาเสียงเลือกตั้ง ไอเซนคอตปฏิเสธอย่างชัดเจนที่จะให้พรรคราอัมเข้าร่วมรัฐบาลภายใต้การนำของเขา นอกจากนี้ เขายังกำหนดเงื่อนไขสำหรับพรรคที่อาจร่วมรัฐบาล รวมถึงการสนับสนุนอิสราเอลในฐานะรัฐยิวและประชาธิปไตย การรับใช้ชาติของทุกคน และการยอมรับว่าฮามาสเป็นองค์กรก่อการร้ายที่ต้องถูกทำลาย

เขาเสนอหลักการเหล่านี้ว่าเป็นสิ่งที่ต่อรองไม่ได้ แต่สถานการณ์ทางการเมืองที่กำลังคลี่คลายกลับทำให้เขาต้องเผชิญบททดสอบที่น่าอึดอัด

พรรคยิวอัลตราออร์โธดอกซ์คัดค้านการเกณฑ์ทหารภาคบังคับสำหรับชุมชนของตนมาอย่างยาวนาน ที่ผ่านมา พรรคราอัมมีจุดยืนที่ขัดแย้งกับองค์ประกอบสำคัญของฉันทามติทางการเมืองแบบไซออนิสต์ ส่วนพรรคจอยต์ลิสต์ประกอบด้วยกลุ่มการเมืองที่มีความเห็นต่างอย่างมากในเรื่องอัตลักษณ์แห่งชาติและนโยบายความมั่นคงของอิสราเอล

ไอเซนคอตตั้งใจจะประสานความแตกต่างเหล่านี้อย่างไร?

พันธมิตรของเขาจะยอมรับเงื่อนไขของเขา หรือเงื่อนไขเหล่านั้นจะค่อย ๆ หมดความหมายลงเมื่อการเจรจาคืบหน้า?

ผู้นำทางการเมืองไม่อาจหาเสียงด้วยหลักการที่ไม่ยอมประนีประนอม แล้วกลับปฏิบัติต่อการนำหลักการเหล่านั้นไปใช้ราวกับเป็นเรื่องที่เลือกทำหรือไม่ก็ได้ เพียงเพราะการคำนวณเสียงในรัฐสภาเริ่มไม่เป็นใจ

หากไอเซนคอตสามารถบรรลุข้อตกลงที่แท้จริงโดยไม่ต้องสละคำมั่นที่ประกาศไว้ เขาก็ควรนำเสนอข้อตกลงนั้นต่อสาธารณะ หากทำไม่ได้ ผู้มีสิทธิเลือกตั้งชาวอิสราเอลก็สมควรได้รับรู้ว่าเขาตั้งใจจะละทิ้งคำสัญญาข้อใด

อับบาสไม่ใช่มือใหม่ในการเมืองเรื่องการจัดตั้งรัฐบาลผสมของอิสราเอล

เขาเข้าใจว่าพรรคที่มีขนาดค่อนข้างเล็กสามารถใช้อิทธิพลได้อย่างมาก เมื่อขั้วการเมืองที่ใหญ่กว่าไม่สามารถครองเสียงข้างมากได้ด้วยตนเอง

ความเห็นล่าสุดของเขาบ่งชี้ถึงความพร้อมที่จะช่วยไอเซนคอตขึ้นมาแทนที่เนทันยาฮู พร้อมกับรักษาความยืดหยุ่นเกี่ยวกับรูปแบบที่แน่นอนของการมีส่วนร่วมของพรรคราอัม

นอกจากนี้ ยังมีรายงานระบุว่า อับบาสอาจพร้อมยอมรับอย่างชัดเจนว่าฮามาสเป็นองค์กรก่อการร้าย เพื่อแลกกับการเป็นหุ้นส่วนทางการเมืองอย่างแท้จริง

การยอมรับเช่นนั้นย่อมเป็นเรื่องน่ายินดี แต่ไม่ควรมองว่าเป็นการยอมถอยครั้งพิเศษ หลังการสังหารหมู่เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม การยอมรับลักษณะความเป็นผู้ก่อการร้ายของฮามาสควรเป็นข้อกำหนดพื้นฐานของผู้นำทางการเมืองที่มีความรับผิดชอบ

และการยอมรับการก่อการร้ายของฮามาสก็ไม่ควรทำให้ความเห็นต่างในประเด็นที่กว้างกว่า ทั้งความมั่นคงแห่งชาติ การบริหารประเทศ หรือลักษณะของรัฐอิสราเอล ถือว่ายุติลงโดยอัตโนมัติ ความเห็นต่างเหล่านั้นต้องอาศัยการเจรจาทางการเมืองในเนื้อหาสาระ ไม่ใช่คำประกาศเชิงสัญลักษณ์ที่เกิดขึ้นภายใต้แรงกดดันจากเส้นตายจัดตั้งรัฐบาลผสม

อับบาสมีสิทธิอย่างเต็มที่ที่จะเป็นตัวแทนของผู้เลือกเขา และแสวงหาอิทธิพลในรัฐสภาอย่างชอบธรรม แต่ไอเซนคอตก็มีหน้าที่สำคัญไม่แพ้กันในการอธิบายผลที่จะเกิดขึ้นจริงจากข้อตกลงใด ๆ ที่เขาบรรลุ

การเผชิญหน้าระหว่างอับบาสกับเนทันยาฮูเผยให้เห็นอีกมิติหนึ่ง หลังเนทันยาฮูกล่าวสุนทรพจน์ในพิธีเปิดสภาคเนสเซตชุดที่ 26 อับบาสกล่าวหานายกรัฐมนตรีว่าปลุกปั่นยุยง และอ้างว่าคำพูดของเขาทำให้ตนและครอบครัวตกอยู่ในอันตราย

ข้อกังวลเช่นนี้ควรได้รับการพิจารณาอย่างจริงจัง ความเห็นต่างทางการเมืองต้องไม่กลายเป็นข้ออ้างสำหรับการข่มขู่หรือความรุนแรงเป็นอันขาด

อับบาสยังอ้างด้วยว่า นาทัน เอเชล คนสนิทของเนทันยาฮู ติดต่อเขาเพื่อสอบถามจุดยืนของพรรคราอัมเกี่ยวกับร่างกฎหมายที่เสนอ และความเป็นไปได้ในการจัดตั้งรัฐบาลผสมอีกขั้วหนึ่ง

ข้อกล่าวอ้างนี้ ซึ่งยังไม่ได้พิสูจน์ว่าเนทันยาฮูอนุมัติการเจรจาด้วยตนเอง ทำให้ความพยายามที่จะนำเสนอว่าการติดต่อทางการเมืองกับพรรคราอัมเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้โดยตัวมันเองนั้นซับซ้อนขึ้น

มาตรฐานเดียวกันควรใช้กับผู้นำทางการเมืองทุกคน

อย่างไรก็ตาม การมีการติดต่อทางการเมืองไม่ได้เท่ากับการให้คำมั่นว่าจะร่วมกันบริหารประเทศ สิ่งสำคัญคือลักษณะของข้อตกลง ภาระผูกพันที่ข้อตกลงนั้นสร้างขึ้น และนโยบายที่ข้อตกลงนั้นเปิดทางให้ดำเนินการได้

นี่คือการตรวจสอบอย่างละเอียดที่ไอเซนคอตต้องเผชิญ

เนทันยาฮูเรียกร้องต่อสาธารณะให้จัดตั้งรัฐบาลเอกภาพที่มีพรรคไซออนิสต์และพรรคยิวอัลตราออร์โธดอกซ์เข้าร่วม ขณะเดียวกัน ไอเซนคอตเดินหน้าแสวงหาแนวทางอีกแบบหนึ่ง ซึ่งท้ายที่สุดอาจต้องพึ่งพาเสียงสนับสนุนในรัฐสภาจากพรรคราอัมและพรรคจอยต์ลิสต์

การร่วมมือกับผู้แทนชาวอาหรับที่มาจากการเลือกตั้งไม่ได้มีสิ่งใดที่ขัดต่อประชาธิปไตยโดยตัวมันเอง ผู้เลือกตั้งของพวกเขาเป็นพลเมืองอิสราเอลที่มีสิทธิได้รับการเป็นตัวแทน

แต่ความชอบธรรมตามระบอบประชาธิปไตยไม่ได้ทำให้ความจำเป็นในการประเมินความเข้ากันได้ทางการเมืองของพรรคร่วมรัฐบาลหมดไป

ไอเซนคอตต้องตอบว่า เหตุใดการประนีประนอมกับเนทันยาฮูจึงดูเป็นทางเลือกที่น่าพึงประสงค์น้อยกว่าการยอมถอยทางอุดมการณ์อย่างมาก ซึ่งอาจจำเป็นต่อการได้เสียงสนับสนุนจากกลุ่มการเมืองที่มีจุดยืนขัดแย้งกันเรื่องการรับใช้ชาติ อัตลักษณ์แห่งชาติ และความมั่นคง

รัฐบาลเอกภาพจะไม่ลบล้างความเห็นต่างทางการเมืองของอิสราเอล และจะไม่ทำให้เนทันยาฮูหรือใครก็ตามพ้นจากความรับผิดชอบต่อความล้มเหลวในอดีต อย่างไรก็ตาม รัฐบาลเช่นนี้อาจเป็นกรอบความร่วมมือระหว่างพรรคที่เห็นพ้องกันในภาพรวมเกี่ยวกับลักษณะความเป็นชาติของอิสราเอล และประเด็นสำคัญหลักด้านความมั่นคง

การปัดความเป็นไปได้นั้นทิ้ง ขณะสำรวจแนวทางจัดตั้งรัฐบาลที่แตกแยกทางอุดมการณ์มากกว่า จำเป็นต้องมีคำอธิบายที่มีน้ำหนัก

เพียงสัญญาว่าจะขึ้นมาแทนที่เนทันยาฮูนั้นยังไม่เพียงพอ

อิสราเอลไม่อาจปล่อยให้การจัดตั้งรัฐบาลชุดต่อไปกลายเป็นการแก้แค้นทางการเมืองได้

อิหร่านยังคงเป็นภัยคุกคามเชิงยุทธศาสตร์ ผลพวงของวันที่ 7 ตุลาคมยังคงกำหนดสภาพแวดล้อมด้านความมั่นคงของอิสราเอล ความพร้อมทางทหาร ความเป็นปึกแผ่นของสังคม และการทูตในภูมิภาค ล้วนต้องอาศัยการตัดสินใจที่ยากลำบากซึ่งมีฐานเสียงในรัฐสภาที่เชื่อถือได้รองรับ

รัฐบาลที่ความอยู่รอดขึ้นอยู่กับข้อเรียกร้องทางการเมืองที่เข้ากันไม่ได้ เสี่ยงที่จะทำให้การตัดสินใจสำคัญทุกครั้งกลายเป็นการเจรจาต่อรองเกี่ยวกับการดำรงอยู่ของตนเอง

ไอเซนคอตรู้ถึงความสำคัญของความสอดคล้องทางยุทธศาสตร์ เส้นทางอาชีพทหารของเขาสร้างขึ้นบนการประเมินเป้าหมาย การระบุภัยคุกคาม และการรักษาวินัยในการปฏิบัติการ

บัดนี้ ต้องนำหลักการเดียวกันนี้มาใช้กับความทะเยอทะยานทางการเมืองของเขา

หากรัฐบาลที่เขาเสนอมีรากฐานอยู่บนแผนงานระดับชาติร่วมกันอย่างแท้จริง เขาก็ควรเปิดเผยแผนงานนั้น และอธิบายว่าผู้เข้าร่วมจะยึดมั่นปฏิบัติตามอย่างไร

หากรัฐบาลนี้เกิดขึ้นเป็นหลักเพราะหลายกลุ่มการเมืองมีความต้องการร่วมกันที่จะปลดเนทันยาฮู นั่นก็ไม่ใช่รากฐานที่เพียงพอสำหรับการบริหารประเทศที่กำลังเผชิญความท้าทายอย่างยิ่งยวด

ความแตกต่างนี้เป็นเรื่องพื้นฐาน

การเป็นฝ่ายต่อต้านทางการเมืองอาจชนะคะแนนเสียงได้ แต่ด้วยตัวมันเองแล้ว ไม่อาจสร้างยุทธศาสตร์แห่งชาติได้

ขณะที่อับบาสอธิบายถึงการเจรจาที่กำลังก่อตัวขึ้น ภาระจึงตกอยู่กับไอเซนคอตในเวลานี้ ที่จะต้องแสดงให้เห็นว่าโครงการจัดตั้งรัฐบาลผสมของเขาเป็นมากกว่าพันธมิตรเฉพาะกิจเพื่อประโยชน์ร่วมกัน

เพราะคำถามท้ายที่สุดไม่ใช่ว่าไอเซนคอตจะรวบรวมเสียงในรัฐสภาได้มากพอที่จะขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีหรือไม่

แต่คือเขาจะสามารถนำพาอิสราเอลโดยไม่ปล่อยให้การแสวงหาอำนาจบั่นทอนหลักการที่เขาอ้างว่าปกป้องได้หรือไม่

บทความในเสียงผู้อ่านเขียนโดยสมาชิกชุมชน ความเห็น ข้อเท็จจริง และภาพเป็นของผู้เขียนเอง TheStateOfIsrael.com ไม่ได้ตรวจสอบหรือรับรองเนื้อหาเหล่านี้

ความคิดเห็น

เพิ่มเสียงของคุณ

ยังไม่มีความคิดเห็น

เกิดข้อผิดพลาด

เราไม่สามารถดำเนินการดังกล่าวได้ โปรดตรวจสอบการเชื่อมต่อของคุณแล้วลองใหม่อีกครั้ง