دوغو پرینچک
@Dogu_Perincek · لبنان، سوریه، ترکیه، عراق و یمن
دوغو پرینچک نویسنده ترک، دکترای حقوق عمومی و سیاستمدار است.
در مراسم صبحانهای که ریاست استانی حزب وطن ما در ازمیر برگزار کرد، با مطبوعات ازمیر و مردم ازمیر دیدار کردیم.
ترجمهشده از ترکی استانبولیدر برنامه صبحانهای که به ابتکار ریاست استانی حزب وطن در ازمیر برگزار شد، اهمیت تاریخی محاکمه رهبران سازمانهای FETÖ، Süleymancılar، Adnan Oktar و Kuytul برای ترکیه را ارزیابی کردیم. تکرار این برنامه از Ulusal Kanal پخش میشود.
ترجمهشده از ترکی استانبولی (ترکیه)در مراسم صبحانهای که دفتر استانی حزب وطن ما در ازمیر برگزار کرد، اهمیت تاریخی محاکمه رهبران FETÖ، سلیمانجیها، عدنان اوکتار و سازمان کویتول برای ترکیه را ارزیابی کردیم.
ترجمهشده از ترکی استانبولیدر نشست خبریای که در ازمیر برگزار خواهیم کرد، اهمیت تاریخی محاکمه رهبران سازمانهای FETÖ، سلیمانجیلار، عدنان اوکتار و کویطول برای ترکیه را ارزیابی خواهیم کرد. ۱ سپتامبر ۲۰۲۶، سهشنبه، ساعت ۱۳:۳۰، هتل کوردون چانکایا
ترجمهشده از ترکی استانبولیبرای شهروندانمان که در فاجعه کشتی مسافربری رخداده در آبهای مقابل گیرنه جان خود را از دست دادند، از خداوند طلب رحمت میکنیم و به خانوادههای آنان و مردم ترک قبرس تسلیت میگوییم. آرزو میکنیم شهروندان مفقودمان هرچه زودتر سالم پیدا شوند و برای مجروحانمان شفای عاجل مسئلت داریم.
ترجمهشده از ترکی استانبولیما از صمیم قلب همراه با آقای اتم سنجاک و معاون رئیس حزبمان، روز پیروزی ملت ترکیه و نیروهای مسلح ترکیه را گرامی میداریم. دستور کار بار دیگر دستور کار مدیترانه است؛ یعنی دستور کار سال ۱۹۲۲. امروز در سال ۲۰۲۶، پس از ۱۰۴ سال، همان دستور کار مدیترانهای ادامه دارد. در آن زمان، فرمانده ما مصطفی کمال پاشا که در رأس دولت انقلابی قرار داشت، در اول سپتامبر ۱۹۲۲ این فرمان را صادر کرد: «ارتشهای مجلس بزرگ ملی، نخستین هدف شما مدیترانه است، پیشروی کنید!» چرا لازم دیدم این فرمان را تکرار کنم؟ زیرا آن زمان ارتشها زیر فرمان دولت استانبول، دولت سلطان، نبودند و ارتش سلطان هم نبودند؛ ارتش انقلاب بودند، ارتش جمهوری انقلابی که در آنکارا تشکیل شده بود. آتاتورک هنگام صدور فرمان به همین موضوع اشاره میکرد. بنابراین پشت پیروزی ۳۰ اوت، دولت انقلابی قرار داشت؛ دولتی که در ۲۳ آوریل ۱۹۲۰ در آنکارا تشکیل شده بود. چون انقلاب کردیم، توانستیم دشمن را به دریا بریزیم. اگر دولت استانبول همچنان بر سر کار میماند، جنگ استقلال ما زیر سلطه آن بسیار دشوار میشد. به همین دلیل آتاتورک و یارانش به آناتولی رفتند. با کنگره ارزروم، کنگره سیواس و گشایش مجلس بزرگ ملی در آنکارا، مجلس و دولت انقلابی جدیدی تشکیل شد و آن دولت و مجلس نیروهای مسلح ترکیه را از نو سازمان دادند. نیروهای مسلح ترکیه که به دست آن مجلس و دولت انقلابی سازمان یافته بود، مردم ترکیه را بسیج کرد و همراه با ارتش ترکیه دشمن را به مدیترانه ریخت. این درس بسیار مهمی است: ما با انقلاب نجات یافتیم. وگرنه زیر حکومت سلطان و در چارچوب وضع موجود، رهایی برای ما وجود نداشت. اکنون به امروز برسیم. امروز نیز پس از ۱۰۴ سال، دستور کار دوباره دستور کار مدیترانه شرقی است. ایالات متحده جای انگلستان آن زمان را گرفته است. ایالات متحده، حامی امپریالیسم امروز، اسرائیل و یونان را در کنار خود قرار داده و در مدیترانه شرقی ائتلافی مسلح علیه ترکیه تشکیل داده است. این ائتلاف در مدیترانه شرقی رزمایشهای نوبل نیدا و نمسیس را برگزار میکند و در قبرس جنوبی و جزایر اژه پناهگاه میسازد. یونان عملاً زیر اشغال آمریکا قرار گرفته است. همانطور که رئیسجمهورمان آقای رجب طیب اردوغان نیز گفت، آمریکا در ۹ نقطه از سواحل یونان پایگاه ایجاد کرده و در سوی دیگر رودخانه مریچ، یک سال پیش در مه ۲۰۲۵، رزمایشهایی با تانک و توپ برای عبور از رودخانه و هدف گرفتن ترکیه انجام داده است. ما یک جبهه شمالی هم داریم؛ این جبهه ادامه جبهه مدیترانه است. اوکراین نیز بار دیگر تحت هدایت ایالات متحده از شمال ترکیه را تهدید میکند و آشکارا با پهپادها به کشتیهای ما حمله میکند. بنابراین دستور کار دوباره دستور کار ۱۹۲۲ است؛ دستور کار قهرمانی و فداکاری. تهدیدهایی در برابر ماست که میتوانیم با فداکاری ملت ترکیه، قهرمانی نیروهای مسلح ترکیه و تدبیر نظامی سال ۱۹۲۲ با آنها روبهرو شویم. آن تدبیر در آن زمان چه بود؟ در برابر تهدید اروپا و آمریکا، انگلستان و فرانسه قرار داشتند؛ آنها یونان را به سوی ما فرستادند و در شرق نیز ارمنیها را به سوی ما فرستادند. دولت تازهتأسیس آنکارا چه کرد؟ روسیه شوروی را در کنار خود قرار داد. لنین نظام تزاری را سرنگون کرده بود و به جای آن روسیه شوروی، روسیه انقلابی، تشکیل شده بود. بدین ترتیب دو دولت و کشور انقلابی آسیا، روسیه شوروی و ترکیه، دست در دست هم دادند و شانهبهشانه ایستادند. این را در عکسهای معروف ۲۶ اوت نیز میبینیم. مصطفی کمال پاشا با دوربین دوچشمی نیروهای دشمن را نگاه میکند و پشت سر او فرماندهان روسی در کنار هم دراز کشیدهاند؛ آنها کت و کلاه انقلاب بلشویکی روسیه را بر تن دارند، نه پالتو و کلاه کالپاک ترکی فرماندهان ما را. این عکس بسیار ارزشمند و مهمی است. همانطور که عکس نشان میدهد، در کوجاتپه، ستاد یک نبرد مرگ و زندگی، فرماندهان شوروی در کنار ما بودند. آنها در سرنوشت ما شریک بودند؛ اگر شکست میخوردیم، آنها نیز همراه مصطفی کمال پاشا شهید میشدند. این است تدبیر نظامی. آن روز جنگ استقلال ترکیه علیه امپریالیسم انگلیس و فرانسه میتوانست با تکیه بر انقلاب شوروی پیروز شود. این همان تدبیری بود که دولت انقلابی مصطفی کمال پاشا به اجرا گذاشت. میراث ۳۰ اوت که امروز برای ما باقی مانده چیست؟ نخست، فداکاری ملت ترکیه. این فداکاری از جنگ طرابلس در سال ۱۹۱۲ و جنگهای بالکان آغاز شد. تصور کنید: کشوری که ده، دوازده، بیستودو سال در جنگ بوده است. تقریباً مردی در روستاها باقی نمانده بود؛ باقیماندگان معلول بودند، پا یا دست نداشتند، و پس از آن فقط زنان مانده بودند. زنان محصول را درو میکردند و نان میپختند. جمعیت بهشدت کاهش یافته بود؛ ملت ترکیه در جنگ جهانی اول ۱.۵ میلیون نفر از دست داد. پیروزی ۳۰ اوت و نیروهای مسلح ترکیه با فداکاری بزرگی به دست آمد. نیروهای مسلح ترکیه اکنون ارتشی انقلابی و جدیدند، نه ارتش سلطان. ساخت این ارتش انقلابی در جنگهای بالکان، پیش از جنگ جهانی اول، آغاز شده بود. طلعت پاشا و انور پاشا پیش از جنگ جهانی اول ارتش ما را جوان و نوسازی کردند. این یک انقلاب بود، انقلاب ۱۹۰۸؛ در آنجا نیز دولت انقلابی ترکیه را به پا کرد. از آن سالها ارتشی جوان، پویا و انقلابی و همچنین میراثی از تدبیر نظامی به ما رسیده است. این تجربهای است که انقلابیون ترک در سالهای طولانی جنگ اندوختند: از عثمانیهای جوان، نامق کمال و مدحت پاشا، تا طلعت پاشا و انور پاشا و پس از آنها مصطفی کمال پاشا. مصطفی کمال در نسل طلعت و انور انقلابی بود و در نسل سوم پس از آنها به عنوان رهبر، انقلابی بود. میراث تدبیر نظامی ما نیز از چنین اندوخته بزرگی میآید. امروز در برابر تهدیدهایی که از مدیترانه شرقی متوجه ماست، این سه میراث بزرگ به ما نیرو میدهند: میراث فداکاری ملت ترکیه، میراث قهرمانی نیروهای مسلح ترکیه و میراث تدبیری که حزب وطن امروز ادامه میدهد. امروز نیز مشغول تدبیر نظامی هستیم. چیست؟ آمریکا روبهروی ماست، اسرائیل روبهروی ماست، یونان روبهروی ماست؛ اوکراین در شمال است و اروپا، فرانسه و دیگران نیز با آنها هستند. تهدیدی با سلاحهای هستهای و ناوگانها در برابر ماست. ما قهرمانی، فداکاری و تدبیر داریم، اما باید نیروی بازدارندهای نیز در مدیترانه شرقی متمرکز کنیم. آن نیرو چیست؟ روسیه همین حالا با ناتو میجنگد، ایران بهتازگی آمریکا را شکست داده و چین در دوردست، هوشیارانه منتظر است و برای مقابله با دشمنی آمریکا آماده میشود. پس میراث تدبیر ما در تصویر تاریخی کنونی، از نظر عینی آماده است. چیست؟ ائتلاف ترکیه، روسیه، ایران و چین. بنابراین تدبیر امروز، مانند تدبیر سال ۱۹۲۲، یعنی آسیا را در کنار خود قرار دادن و وارد روندی تاریخی شدن که در آن با امپریالیسم رو به افول، پوسیده و در حال غرق شدن آمریکا و صهیونیسم اسرائیل که از غرب میآید روبهرو هستیم؛ در حالی که اروپای غربی نیز با آنها همسوست، اما هر لحظه آمادگی تغییر طرف دارد. ملت ترکیه امروز صاحب میراث فداکاری است، ارتش قهرمان ما میراث قهرمانی را ادامه میدهد و حزب وطن، بهعنوان وارث میراث تدبیر انقلاب ترکیه، همراه با همه ما در آستانه پیروزیهای بزرگ پیش رو قرار دارد. احترام ما را بپذیرید.
ترجمهشده از ترکی استانبولیمن و معاون محترم حزبمان، اتم سانجاک، صمیمانه روز پیروزی نیروهای مسلح ترکیه و ملت ترک را تبریک میگوییم. دستور کار بار دیگر دستور کار مدیترانه است، یعنی دستور کار سال ۱۹۲۲؛ امروز نیز در سال ۲۰۲۶، پس از ۱۰۴ سال، همان دستور کار پابرجاست: دستور کار مدیترانه. آن زمان فرمانده ما، مصطفی کمال پاشا، که در رأس دولت انقلابی بود، این فرمان را صادر کرد: در اول سپتامبر ۱۹۲۲، «ارتشهای مجلس بزرگ ملی، نخستین هدف شما مدیترانه است، پیش بروید!» چرا نیاز دیدم این فرمان را تکرار کنم؟ چون آن زمان ارتشها زیر فرمان دولت استانبول، دولت سلطان، نبودند و ارتش سلطان نبودند. ارتش انقلاب بودند؛ ارتش جمهوری انقلابی که در آنکارا تشکیل شده بود. آتاتورک هنگام صدور فرمان به همین موضوع اشاره میکرد: ارتشهای مجلس بزرگ ملی ترکیه، نخستین هدف شما مدیترانه است، پیش بروید. بنابراین پشت پیروزی ۳۰ اوت، و در رأس آن، یک دولت انقلابی قرار داشت. یک دولت انقلابی تازهتأسیس که در ۲۳ آوریل ۱۹۲۰ در آنکارا تشکیل شده بود. به همین دلیل توانستیم دشمن را به دریا بریزیم، چون انقلاب کردیم. اگر دولت استانبول همچنان بر سر کار میماند، جنگ استقلال ما زیر سلطنت دولت استانبول بسیار دشوار میشد. به همین دلیل آتاتورک و یارانش به آناتولی رفتند. با کنگره ارزروم، کنگره سیواس و گشایش مجلس بزرگ ملی در آنکارا، یک مجلس انقلابی جدید و یک دولت انقلابی تشکیل شد و آن دولت و مجلس انقلابی نیروهای مسلح ترکیه را از نو سازمان دادند. نیروهای مسلح ترکیه که به دست آن مجلس و دولت انقلابی سازماندهی شده بودند، ملت ترک را بسیج کردند و همراه با ارتش ترکیه دشمن را به مدیترانه ریختند. این درس بسیار بسیار مهمی است. یعنی ما با انقلاب نجات یافتیم. وگرنه در چارچوب وضع موجود و دولت سلطان، نجاتی برای ما وجود نداشت. حال به امروز برسیم. امروز نیز پس از ۱۰۴ سال، دستور کار دوباره دستور کار مدیترانه شرقی است. ایالات متحده جای انگلستان آن زمان را گرفته است. ایالات متحده، ارباب امپریالیسم امروز، اسرائیل و یونان را در کنار خود قرار داده و در مدیترانه شرقی ائتلافی تشکیل داده است. یعنی ائتلافی مسلح که ترکیه را هدف گرفته است. میبینیم این ائتلاف در مدیترانه شرقی رزمایشهای «نبض دینامیس» انجام میدهد، در قبرس جنوبی پناهگاه میسازد و در جزایر اژه پناهگاه میسازد. یونان تقریباً تحت اشغال آمریکا درآمده است. همانطور که رئیسجمهورمان، آقای طیب اردوغان، نیز گفت، آمریکا در ۹ نقطه در سراسر سواحل یونان پایگاه ایجاد کرده و، همانطور که به یاد دارید، یک سال پیش در مه ۲۰۲۵ رزمایشهایی برای عبور با تانک و توپ از رود مریچ و رفتن به سوی دیگر انجام داد که ترکیه را هدف گرفته بود. یک جبهه شمالی هم داریم. این ادامه جبهه مدیترانه است. اوکراین از شمال ترکیه را تهدید میکند، آن هم زیر هدایت ایالات متحده، و آشکارا با پهپاد و پهپادهای مسلح به کشتیهای ما حمله میکند. بنابراین دستور کار دوباره دستور کار ۱۹۲۲ است. این دستور کار، دستور کار قهرمانی و فداکاری است. تهدیدهایی در برابر ماست که تنها با فداکاری ملت ترک، قهرمانی نیروهای مسلح ترکیه و تدبیر ستادی سال ۱۹۲۲ میتوانیم با آنها روبهرو شویم. آن تدبیر ستادی در آن زمان چه بود؟ انگلستان و فرانسه در برابر تهدید اروپا و آمریکا مقابل ما بودند؛ یونان را به جان ما انداختند و در شرق ارمنیها را به جان ما انداختند. دولت تازهتأسیس آنکارا در برابر این وضعیت چه کرد؟ روسیه شوروی را در کنار خود قرار داد. لنین و یارانش حکومت تزاری را سرنگون کرده بودند و به جای آن روسیه شوروی، روسیهای انقلابی، تشکیل شده بود. بنابراین دو دولت و کشور انقلابی آسیا، روسیه شوروی و ترکیه تازهتأسیس، دست در دست هم دادند و شانهبهشانه ایستادند. این را در عکسهای ۲۶ اوت نیز میبینیم. عکسهای معروفی از ۲۶ اوت وجود دارد. مصطفی کمال پاشا با دوربین دوچشمی نیروهای دشمن را زیر نظر دارد. اما در پسزمینه، فرماندهان روس با لباسهای انقلاب بلشویکی روسیه، با پالتو و کلاه خود، دراز کشیدهاند؛ نه با پالتوی ترکی و کلاهی که فرماندهان ما میپوشیدند. این عکس بسیار ارزشمند و مهمی است. همانطور که در آن عکس میبینیم، در کوجاتپه ما، یعنی مقر یک مسئله مرگ و زندگی، فرماندهان شوروی در کنار ما بودند. آنان در سرنوشت ما شریک بودند. اگر شکست میخوردیم، آنان نیز همراه مصطفی کمال پاشا شهید میشدند. این یعنی تدبیر ستادی. آن روز جنگ استقلال ترکیه در برابر امپریالیسم انگلیس و فرانسه میتوانست با قرار دادن انقلاب شوروی در کنار خود پیروز شود. این همان تدبیر ستادی بود که دولت انقلابی مصطفی کمال پاشا عملی کرد. میراث ۳۰ اوت که امروز برای ما مانده چیست؟ نخست، فداکاری ملت ترک. این فداکاری تقریباً از سال ۱۹۱۲، از جنگ طرابلس و جنگهای بالکان، آغاز شد. به این فداکاری فکر کنید: کشوری که ۱۲، ۲۲ یا ۱۰ سال در جنگ بوده است. تقریباً مردی در روستاها نمانده بود. باقیماندگان معلول بودند؛ یک پا یا یک دست نداشتند و سپس فقط زنان مانده بودند. زنان گندم را درو میکردند. تلفات جمعیتی عظیمی رخ داده بود. ملت ترک در جنگ جهانی اول ۱.۵ میلیون نفر از دست داد. پیروزی ۳۰ اوت و نیروهای مسلح ترکیه با فداکاری بزرگی به دست آمد و نیروهای مسلح ترکیه به ارتشی انقلابی و جدید تبدیل شدند. دیگر ارتش سلطان نبودند. در واقع ساخت این ارتش انقلابی پیش از جنگ جهانی اول و در جنگهای بالکان آغاز شده بود. طلعت پاشا و انور پاشا پیش از جنگ جهانی اول ارتش ما را جوان کردند. این یک انقلاب بود، انقلاب ۱۹۰۸. آنجا نیز مسئله برپا کردن ترکیه به دست یک دولت انقلابی مطرح بود. بنابراین میراث سوم ما ارتشی از تجربه ستادی است: انباشت نیروهای مسلح ترکیه که از آن مراحل به دست آمد، ارتشی انقلابی، جوان و پویا. و سوم، انباشت تجربه ستادی. یعنی میراثی که انقلابیون ترک در سالهای طولانی جنگ به دست آوردند؛ از عثمانیهای جوان آغاز کنیم: نامق کمال، میتحت پاشا، سپس طلعت پاشا، انور پاشا و پس از آنان مصطفی کمال پاشا. مصطفی کمال پاشا در نسل طلعت پاشا و انور پاشا انقلابی بود و پس از آن نیز به عنوان رهبر نسل سوم بعدی، انقلابی بود. این نیز میراث بزرگی از تجربه ستادی است که از این انباشت پدید آمد. امروز در برابر تهدیدهایی که از مدیترانه شرقی متوجه ماست، این سه میراث بزرگ نیروی عظیمی بر دوش ما میگذارند: میراث فداکاری ملت ترک، میراث قهرمانی نیروهای مسلح ترکیه و میراث تدبیر ستادی که حزب وطن امروز ادامه میدهد. امروز نیز در حال انجام تدبیر ستادی هستیم. چیست؟ آمریکا، اسرائیل و یونان در برابر ما هستند؛ اوکراین در شمال است؛ اروپا و فرانسه و دیگران با آنها هستند؛ تهدیدی از سوی قدرتهایی دارای سلاح هستهای و ناوگان وجود دارد. بله، قهرمانی، فداکاری و تجربه ستادی داریم، اما باید در مدیترانه شرقی وزنه بازدارندهای نیز در برابر آن تهدید جمع کنیم. آن وزنه چیست؟ روسیه همین حالا با ناتو در جنگ است. ایران بهتازگی آمریکا را شکست داده است. چین دور است، هوشیارانه منتظر مانده و در برابر دشمنی آمریکا آماده میشود. پس تجربه ستادی ما اکنون در این تصویر تاریخی، بهطور عینی آماده است. چیست؟ ائتلاف ترکیه، روسیه، ایران و چین. بنابراین تدبیر ستادی امروز، مانند سال ۱۹۲۲، این است که آسیا را در کنار خود قرار دهیم و همراه آسیا وارد روندی تاریخی شویم که در آن با امپریالیسم آمریکاییِ در حال فروپاشی، پوسیدن و غرق شدن، با صهیونیسم اسرائیلیِ آمده از غرب، و با اروپای غربیِ همراه آنان، روبهرو شویم؛ اروپای غربیای که هر لحظه گرایش به تغییر طرف دارد. ملت ترک امروز صاحب میراث فداکاری است، ارتش قهرمان ما میراث قهرمانی را ادامه میدهد و حزب وطن، به عنوان صاحب میراث تدبیر انقلاب ترکیه، امروز همگی با هم در آستانه پیروزیهای بزرگی هستیم که پیش رو داریم. به بینندگان ارزشمندمان احترام و درود میفرستیم. دوغو پرینچک، رئیس حزب وطن.
ترجمهشده از ترکی استانبولی (ترکیه)