عینات ویلف
@EinatWilf · روشنفکران عمومی، نویسندگان و مفسران
عینات ویلف یکی از اعضای سابق حزب کارگر و یکی از نویسندگان کتاب «جنگ بازگشت» است که نقد قطعی ادعای بازگشت پناهجویان فلسطینی است.
گفتند: قانون را اعمال میکنیم، تحریمهایی در کار خواهد بود. قانون را اعمال نکردند. تحریم وجود دارد: تحریمهای بریتانیاییها، فرانسویها و کاناداییها، مانند مورد بهرسمیتشناختن کشور فلسطین شرودینگر از سوی آنان، بیانگر دیگری هستند (فراتر از همه ملاحظات سیاسی داخلی در برابر حزب سبز) از اینکه ما، بهعنوان دولت اسرائیل، نمیگوییم در یهودیه و سامره چه میخواهیم (البته در غزه هم نمیگوییم). ما دهههاست در آنجا ابهام حاکمیتی را حفظ کردهایم و پیش از هر چیز به خودمان، به شهروندانمان در آنجا و به جهان نمیگوییم چه میخواهیم. اینجا مال ماست؟ مال ما نیست؟ موقت است؟ به کجا میرویم؟ شفافیت؟ هیچ. این دولت بهویژه در ترکیب مرگباری از لفاظیهای ابوعلی که پشتوانه عملی ندارند تخصص پیدا کرده است. مزرعه میسازند، اما قانون اسرائیل را حتی بر یک بز لنگ هم اعمال نمیکنند. و بهانه این است: تحریمهایی در کار خواهد بود. پس حالا هم تحریم داریم و هم قانون اسرائیلی نداریم. پس چه؟ دولت جدیدی تشکیل خواهد شد. کمیتهای تشکیل خواهد داد ــ از افراد راست و چپ، کارشناسان نظامی، زمینشناسان و جغرافیدانان و هرکس که بتواند کمک کند ــ با یک مأموریت: یک نقشه بیاورید. کنست، بهعنوان نهادی که نماینده حاکم است، قانون مدنی اسرائیل را در بخشی از سرزمینهای یهودیه و سامره اعمال خواهد کرد و بر اساس قانون مدنی اسرائیل، همه شهروندانی برابر خواهند بود. هرجا قانون مدنی اسرائیل اعمال نشود، اشغال نظامی فعالی برای تغییر آگاهی و ایدئولوژی برقرار خواهد بود (آمریکاییها در ژاپن/متفقین در آلمان نازی ــ نه اونروا، نه پناهندگان، نه بازگشت). برای این فرایند، با آمادگی جدی، کار سیاسی و دیپلماتیک انجام خواهد شد. خلاصه، ابتکار و شفافیت درباره موضوعی محوری که اکنون به نظر میرسد همه از آن فرار میکنند. مصاحبه کامل اینجاست
ترجمهشده از عبریدرباره ارتباط من با حزب نیروهای ذخیره و حزب اقتصادی پرسیدید، پس موضوع خیلی ساده است - در آستانه ارائه فهرستها، این تنها چارچوب سیاسی فرابلوکی باقی مانده است که به چه میپردازد نه به چه کسی، شانس دستیابی به قدرت سیاسی واقعی دارد، و به ما امکان میدهد در حوزههای کشورداری، امنیت و اقتصاد، سیاستهایی را پیش ببریم که ساختارها و برداشتهایی را که واقعاً به ما خدمت نمیکنند از میان برمیدارند.
ترجمهشده از عبریاین را پس از مناظره اتحادیه آکسفورد با عنوان «اسرائیل هرگز واقعاً خواهان صلح با فلسطین نبود» نوشتم. اکنون متن کامل مناظره را در اینجا ضمیمه میکنم تا خودتان ارزیابی کنید (بخش خودم در توییتی قبلی است). ۱) آسان است که دانشگاهها یا انجمنهای مناظره دانشجویی را نادیده بگیریم، اما جنگ ایدهها در مکانها و عرصههای بسیاری در جریان است و این یکی از مهمترین آنهاست. دانشگاهها به شستوشوی دروغها و افتراهای خونین علیه اسرائیل کمک میکنند و به آنها اعتبار و مشروعیت میبخشند. ۲) حضور آماده در این مکانها اهمیت بسیار زیادی دارد. و بله، واقعیتها مهماند. رأی نهایی با نتیجه ۲۰۸ در برابر ۱۲۹ به زیان ما بود که با توجه به محیط و مخاطبان، نتیجهای بسیار چشمگیر بود. چند نفر از کسانی که به ما رأی داده بودند پس از آن نزد ما آمدند تا بگویند چقدر قدردان بودند که ما مناظره را جدی گرفتیم، واقعیتها را مطرح کردیم و به فریاد زدن متوسل نشدیم. میتوان مردم را متقاعد کرد. کسانی که از پیش تسلیم میشوند، درک نمیکنند که خالی گذاشتن عرصه تا چه اندازه خطرناک است. ۳) همچنین چیزی (باز هم..) درباره وضعیت یهودیان آموختم. کاملاً روشن بود که در طرف مقابل تقریباً هیچ تلاشی برای مطرح کردن استدلالهای جدی نشده و آمادگی یا هماهنگی اندکی وجود داشته است. از دیدگاه آنها دلیلی برای زحمت کشیدن وجود ندارد: عادت کردهاند صرفاً بگویند «آپارتاید» و «نسلکشی» و بدانند که پس از آن تشویق خواهد آمد. اما فرصت دقیقاً در همینجاست. تنبلی و خودراضیبودنی که از آسان بودن بیش از حد شرایط ناشی میشود، همیشه آسیبپذیری ایجاد میکند. ما میدانستیم در موقعیتی دشوار هستیم، پس آماده شدیم، هماهنگ کردیم و مطمئن شدیم که بسیار دقیق باشیم. تردیدی نیست که دشواری ذهن را تیز میکند. ۴) و حالا چیزی درباره سیاست. یکی از دلایلی که در رأس یک حزب سیاسی جدید نامزد شدهام این است که امروز حتی یک رهبر حزبی هم نیست که واقعاً مقیاس جنگ جهانی ایدهها علیه اسرائیل و صهیونیسم را درک کند و آماده باشد تلاش لازم برای مبارزه نظاممند با آن را صرف کند. این به معنای ایراد سخنرانی در اینجا یا آنجا نیست. یعنی واقعاً عملیاتی بسازیم که به یک نفر یا به تسلط یک نفر بر زبان انگلیسی وابسته نباشد: گرد هم آوردن بهترین اسرائیلیها، که تعدادشان هم کم نیست، برای کار در زبانهای متعدد؛ افرادی که میدانند چگونه از موضع دفاع کنند، واقعیتها را میدانند، پیوسته در عرصه حضور دارند و هرگز آن را بیپاسخ رها نمیکنند؛ افرادی که میفهمند کارزار علیه اسرائیل و صهیونیسم و حمله به یهودیان در سراسر جهان در عمل چگونه کار میکند و پیوسته برای مقابله با آن تلاش میکنند.
ترجمهشده از انگلیسی«پس جرئت نکنید ادعا کنید که «اسرائیل هرگز واقعاً صلح با فلسطین را نمیخواست». اگر چیزی باشد، ما بیش از حد آن را میخواستیم. پس حالا نوبت شماست که به این پرسش پاسخ دهید: شما چه زمانی واقعاً صلح با تنها دولت یهودی را میخواستید؟» (سخنرانی ۱۰ دقیقهای من با زیرنویس انگلیسی از مناظره اتحادیه آکسفورد):
ترجمهشده از انگلیسیاین کلمات را روز بعد از مناظره آکسفورد نوشتم: «اسرائیل هرگز صلح با فلسطین را نخواسته است». مناظره کامل را برای برداشت شما در اینجا پیوست میکنم (بخش من از مناظره با زیرنویس عبری در توییت قبلی قرار دارد) ۱) آسان است که دانشگاهها یا سازمانهای مناظره دانشجویی را دستکم بگیریم، اما نبرد بر سر افکار عمومی در مکانها و عرصههای گوناگون جریان دارد و این یکی از مهمترین آنهاست. دانشگاهها بهعنوان «رختشویخانه» دروغها و افترای خون علیه اسرائیل عمل میکنند و به آنها وجهه و اعتبار میدهند. ۲) بسیار مهم است که آماده به این مکانها برسیم و بله - واقعیتها مهماند - نتیجه ۲۰۸ در برابر ۱۲۹ به سود ما بود که با توجه به محیط و حاضران، دستاوردی بسیار چشمگیر است. در پایان، چند نفر از کسانی که به ما رأی داده بودند نزد ما آمدند و گفتند که بسیار قدردان بودند که ما بحث را جدی گرفتیم و بهجای فریاد زدن، واقعیتها را ارائه کردیم. میتوان متقاعد کرد. کسانی که از پیش تسلیم میشوند نمیفهمند که خالی گذاشتن عرصه بسیار خطرناک است. ۳) چیزی درباره وضعیت یهودی - کاملاً روشن بود که طرف مقابل هیچ تلاشی برای مطرح کردن استدلالهای جدی نکرده بود؛ هیچ آمادگی و هماهنگیای وجود نداشت - و از نظر آنها دلیلی هم برای این کار نیست، چون عادت کردهاند بهمحض گفتن «آپارتاید» و «نسلکشی»، تشویقها برایشان تضمین شده باشد. از سوی دیگر، همین امر فرصتی ایجاد میکند - تنبلی و تحقیر ناشی از بیش از حد آسان بودن امور، همیشه نقاط ضعف هستند. ما که میدانستیم موقعیتمان دشوار است، آماده شدیم، هماهنگ کردیم و مراقب بودیم بسیار دقیق باشیم - شکی نیست که دشواری فکر را تیزتر میکند. ۴) و حالا چیزی درباره سیاست - یکی از دلایلی که برای رهبری یک حزب نامزد شدهام این است که امروز هیچ رهبر حزبی واقعاً بزرگیِ چالش نبرد بر سر افکار عمومی را که در جهان علیه اسرائیل و صهیونیسم جریان دارد درک نمیکند و حاضر نیست برای مبارزه نظاممند با آن تلاش کند - یعنی نه اینکه فقط اینجا یا آنجا سخنرانی کند - بلکه واقعاً شبکهای بسازد (که به یک نفر یا انگلیسیِ یک نفر وابسته نباشد) از بهترین اسرائیلیها (و کم هم نیستند) در زبانهای گوناگون؛ کسانی که بلدند مقابله کنند، واقعیتها را میشناسند، همیشه در عرصه حضور دارند و حتی برای یک لحظه آن را خالی نمیگذارند، میفهمند جنگ علیه اسرائیل و صهیونیسم و حمله به یهودیان در جهان چگونه عمل میکند و مراقباند پیوسته اقدام کنند.
ترجمهشده از عبری«پس جرئت نکنید بگویید اسرائیل هرگز صلح با فلسطین را نمیخواست. اگر بخواهیم منصف باشیم، ما بیش از حد صلح میخواستیم. پرسشی که واقعاً باید مطرح شود این است: اعراب فلسطینی چه زمانی تا به حال صلح با تنها دولت یهودی را خواستهاند؟» بخشی از سخنرانی من در مناظره آکسفورد (۱۰ دقیقه با زیرنویس عبری)
ترجمهشده از عبریاگر قطریها به این افتخار میکنند که محتوایشان در غزه تأثیر قابلتوجهی دارد High Impact، چیزی به من میگوید که جای خوشحالی نیست، اما شاید فقط نظر من این باشد…
ترجمهشده از عبریباز هم میگویم: همه بحثها درباره اینکه اسرائیل در ساعات پیش از تهاجم و کشتار چه میکرد — «مرا بیدار کنید، انجامش میدادم، ژنرالها» — بر خیره شدن به ناف اسرائیل استوار است، انگار در آن سوی ماجرا دشمنی وجود ندارد که نگاه کند و بیاموزد. اگر اسرائیل برای تهاجم آماده میشد، حماس همان روز آن را اجرا نمیکرد، و آنوقت این فرض تقویت میشد که باز هم یک رزمایش «ابوعلی» حماس بوده است، بنابراین باید پول بیشتری به آنها داد، و تهاجم در یک عید اسرائیلی دیگر رخ میداد. این یک برداشت کجومعوج امنیتی است که از نخستوزیر تا دستگاه امنیتی وجود دارد (هنوز هم!)؛ برداشتی که فقط به این میپردازد که آیا دشمن همین حالا به من شلیک میکند یا نه، و از روبهرو شدن با پرسشهای اساسی ایدئولوژیای که به تسلیح دشمن دامن میزند سر باز میزند، و به همین دلیل اکنون (!) دوباره به باز کردن گذرگاهها، نوسازی و گسترش، وارد کردن کامیونها، تجارت، بازسازی امور بهداشتی و هر چیزی بازمیگردد که انگار هیچ چیز نیاموختهایم. شاید تهاجمیگری نظامی بیشتری وجود داشته باشد، اما رویارویی با ایدئولوژی و آنچه به آن نیرو میدهد، تهاجمیگری شناختی — هیچ.
ترجمهشده از عبری«همانطور که هاینه به ما کمک میکند دریابیم، این الگو تازه نیست. آنچه این اردوگاههای در غیر این صورت متضاد را به هم پیوند میدهد، تبدیل سیاست به پروژهای فرجامشناختی است که در آن یهودی—یا دولت یهودی—بهعنوان مانع اصلیای ظاهر میشود که برای امکانپذیر کردن رهایی یا تبرئه باید برطرف شود.» مقالهای عالی و نگرانکننده دربارهٔ هاینه و تحلیل نبوی و آیندهنگرانهٔ او، که از همین قرن نوزدهم دربارهٔ روانپریشی جمعیِ در حال شکلگیری در اروپا ارائه شده بود. خطر جهانی که بار دیگر در الگوی باستانی فروغلتد، الگویی که در آن وجود جمعیِ یهودی (که در آن صورت باید یکییکی حذف شود) میان جهان و هر آرمانشهری که تصور میکند قرار میگیرد، بار دیگر وجود دارد
ترجمهشده از انگلیسیاز بازگشت در اکتبر، من و دانیال دوشی در پادکست عالی او گفتوگویی مستمر درباره همه آنچه اینجا در جریان است داریم. دوشی مصاحبهگر فوقالعادهای است و من همیشه خوشحالم که دوباره با او گفتوگو میکنم. پس این هم گفتوگوی اخیر ما برای مطالعه و شنیدن شما — چهارمین گفتوگو در مجموع (!)
ترجمهشده از عبریالجزیره بهتازگی مستندی درباره اونروا پخش کرده که در آن بهطور گسترده از من نقلقول شده است (این هم مجموعه، با تشکر از مو غاوی). پس اکنون سؤال این است: ۱) آیا الجزیره واقعاً اجازه بررسی جدی فاجعهای را میدهد که ایدئولوژی فلسطینیگرایی است، یا ۲) آنها فکر میکنند ترکیب بدترین نگرشهای عربی و اسلامی نسبت به یهودیان با مضامین غربیِ یهودستیزانه و ضدصهیونیستی چیز خوبی است؟
ترجمهشده از انگلیسیدارند ایدهٔ اعراب صهیونیست را عادیسازی میکنند. مهم است.
ترجمهشده از عبریتخصص اسرائیلیها طی سالها: لافوگندهگوییهای ابوعلی در ملأعام («حتی یک دانه هم وارد نخواهد شد»، «اشغال، اخراج، شهرکسازی»، با خاک یکسانسازی/ویرانسازی) و در عمل عقبنشینی پشت عقبنشینی پشت عقبنشینی. زمانی میدانستیم چگونه برعکس عمل کنیم.
ترجمهشده از عبریتنها افرادی که در غزه گرسنگی داده شدند، گروگانهای اسرائیلی بودند. تنها افرادی که مرتکب نسلکشی شدند، غزهایهای تحت حکومت حماس بودند. هر چیز دیگری کارزاری بسیار موفق برای حذف و وارونهسازی است (آخرین بخش از کارزاری یکقرنطولانی برای حذف و وارونهسازی)
ترجمهشده از انگلیسیدر زبان عبری، «شیواه باکتبر» یک بازی با کلمات است. روشن است که «اکتبر همان اکتبر است»، پس مسئله «شیواه» است. اگر مانند تصویر بالا نوشته شود، واقعاً به معنای «بازگشت» است. اما اگر به شکل دیگری نوشته شود — با تنها تغییری بسیار جزئی در تلفظ («شیوآ») — به معنای «هفت» است و «شیوآ باکتبر» روشی است که اسرائیلیها برای اشاره به «هفتم اکتبر»، روز کشتار حماس، به کار میبرند. به عبارت دیگر، این «بازی» هرچند درخشان است، اصلاً خندهدار نیست. نویسندگان با ایجاز هولناکی به مسائل اصلی درگیری اشاره میکنند — مسائلی که سالهاست فریادشان زدهاند — و نادیده گرفتن آنها باعث شده صلح نه فقط دستنیافتنی، بلکه وهمی باشد.» مطلبی عالی درباره کتاب ما «بازگشت اکتبر». اگر «جنگ بازگشت» را خواندهاید و میخواهید بهروزرسانی را دریافت کنید، به من در einat@wilf.org ایمیل بزنید تا آن را برایتان ارسال کنم.
ترجمهشده از انگلیسیهمهچیز درست است. کار یولیا نمونه مهمی از این است که چگونه با کار درست در کنست میتوان دولت را وادار کرد کار درست را انجام دهد، حتی وقتی دولت واقعاً تمایلی به این کار ندارد.
ترجمهشده از عبریبدتر است. این موضوع بسیار فراتر از صرفاً یک جنایت جنگی دیگر است. همهاش همین است. تمام شیوهای که این جنگ علیه اسرائیل در آن انجام میشود، با محو کردن اساسیترین خطی صورت میگیرد که کل ایده قوانین جنگ بر آن استوار است—اینکه باید تمایزی قابل مشاهده میان رزمنده و غیرنظامی وجود داشته باشد.
ترجمهشده از انگلیسی״شورویها نفرت از یهودیان را اختراع نکردند. اما آن را صنعتی کردند، محترمش کردند، به جریان اصلی آوردند و صادرش کردند. آنها نسخهای از یهودستیزی را پدید آوردند که هنوز بر قطعنامههای سازمان ملل، زبان سازمانهای غیردولتی، شعارهای اعتراضی و بخش بزرگی از واژگان مدرن «ضدصهیونیستی» اثر میگذارد. «ضدصهیونیسم» همان نفرت قدیمی با نامی جدید بود و هست.״
ترجمهشده از انگلیسیدیروز چه اتفاقی افتاد که همه دربارهاش صحبت میکنند، اما چندان مهم نیست؟ انتخابات مقدماتی لیکود (و نه، من واقعاً نسبت به شادیای که بسیاری از مردم را در موضوع سیلمان متحد میکند بیتفاوت نیستم). دیروز چه اتفاقی افتاد که تقریباً کسی دربارهاش صحبت نمیکند، اما بسیار بسیار مهم است؟ یک عقبنشینی دیگر در غزه. دیگر حتی منتظر خلع سلاح حماس هم نمیمانیم؛ هدفی که خود آن هم هدفی جدی نیست. پس از دیدار روز گذشته کوشنر، توافق شد دو مسیر ایجاد شود. بنابراین حالا آنها را موازی میکنند. در یک مسیر درباره خلع سلاح صحبت خواهند کرد و در مسیر موازی، از همین حالا رسیدگی به «بهداشت» را آغاز خواهند کرد؛ یعنی لولهها، سیمان و کارها. بازسازی، فقط بدون اینکه آن را بازسازی بنامند (و همانطور که به یاد دارید، لولهها و سیمان در تمام دفعات قبلی دقیقاً برای «بهداشت» استفاده نشدند). و به این ترتیب، در سکوت، بار دیگر از فرصت شکلدهی دوباره به غزه چشمپوشی میکنیم. نه فقط برای خلع سلاح، بلکه برای از بین بردن ایدئولوژی مردمش. روزبهروز این فرصت را از دست میدهیم. و دیگر نمیتوان گفت که این اتفاق از روی اشتباه است.
ترجمهشده از عبریامروز صبح حدود بیست دقیقهٔ تمام را در @FoxNews صرف گفتوگو درباره وضعیت ایران، غزه و لبنان کردم:
ترجمهشده از انگلیسیامروز روز موفقی در میدان در کنار داوطلبان فوقالعاده حزب عوز @ozparty2026 بود. شبات شالوم!
ترجمهشده از عبری
داستانهای مرتبط
- UK Announces Import Ban and Sanctions Regime Targeting Settlement Trade
- Netanyahu Says October 7 Would Not Have Unfolded the Same Had He Been Awakened
- Netanyahu-Kushner Talks Agree Gaza Sanitation Work and Keep Israeli Strikes for Now
- Kushner Says Hamas Weapons Removal Could Begin Within 30 Days After Netanyahu Talks
- Likud Primary Count Ends at 100%; Netanyahu Very Satisfied With Final Slate