Ο Λίμπερμαν αρνείται ότι έχει πλαίσιο για τη στράτευση και θέτει τρεις όρους για έναν νόμο
Δημοσιεύθηκε
Ο Αβίγκντορ Λίμπερμαν, πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας της Κνεσέτ και επικεφαλής του Ισραήλ Μπεϊτένου, αρνήθηκε το βράδυ της Πέμπτης 19 Νοεμβρίου ότι είχε ετοιμάσει πλαίσιο για τη στράτευση. Η απάντησή του ακολούθησε δημοσίευμα σύμφωνα με το οποίο η νομική σύμβουλος της επιτροπής αντιτασσόταν σε ένα υπό διαμόρφωση πλαίσιο που αποδιδόταν στον ίδιο. Ο Λίμπερμαν είπε: «Δεν υπάρχει έγγραφο». Δήλωσε επίσης ότι δεν είχε συζητήσει το θέμα με κανέναν. Επανέλαβε τους τρεις φορείς των οποίων την έγκριση πρέπει να εξασφαλίσει η νομοθεσία για τη στράτευση: τον αρχηγό του γενικού επιτελείου των IDF, το Ανώτατο Δικαστήριο υπό την ιδιότητά του ως Ανώτατου Δικαστηρίου Δικαιοσύνης και τους ραβίνους. Παράλληλα με αυτούς τους όρους, είπε ότι είχε ζητήσει επισκόπηση των παρατηρήσεων που είχαν διατυπώσει δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου Δικαιοσύνης κατά την εξέταση προσφυγών κατά προηγούμενων πλαισίων. Ο πολιτικός ρεπόρτερ Αμίτ Σεγκάλ, που δημοσίευσε τον αρχικό ισχυρισμό, επέμεινε στην εκδοχή του. Υποστήριξε ότι οι απαιτήσεις που περιέγραψε ο Λίμπερμαν συνιστούν πλαίσιο ακόμη και χωρίς έγγραφο που να φέρει επίσημα αυτή την ονομασία. Κατά τον Σεγκάλ, η επιδίωξη συμφωνίας με τους ραβίνους, με τη νομοθεσία να βασίζεται στην πρόταση του Λίμπερμαν του 2018, θα οδηγούσε σε επιεικέστερο νόμο από την πρόταση που συνδέεται με τον Μπόαζ Μπίσμουτ. Ο Σεγκάλ είπε ότι η πρόταση του Λίμπερμαν του 2018 δεν περιείχε ατομικές κυρώσεις. Δήλωσε επίσης ότι η νομική σύμβουλος της επιτροπής είχε αντιταχθεί στην πρόταση του Μπίσμουτ και υποστήριξε ότι ένα αυστηρότερο μέτρο δεν θα εξασφάλιζε τη συμφωνία των ραβίνων.
Πηγές
Διαφορές στην κάλυψη
Οι πηγές διαφωνούν ως προς το αν υπάρχει πλαίσιο για τη στράτευση: το Srugim μεταδίδει την άρνηση του Λίμπερμαν ότι έχει πλαίσιο ή έγγραφο, ενώ ο Αμίτ Σεγκάλ επιμένει ότι οι απαιτήσεις που διατύπωσε ο Λίμπερμαν συνιστούν πλαίσιο. Και οι δύο εκδοχές προσδιορίζουν τις στρατιωτικές, δικαστικές και ραβινικές απαιτήσεις ως βάση της διαφωνίας.


Σχόλια