โครงสร้างพื้นฐาน

สายสีแดงเปิดในเดือนสิงหาคม 2023 เชื่อมเปตาห์ติกวา บเนบรัก รามัตกัน เทลอาวีฟ–ยาโฟ และบัตยัม เส้นทาง 24 กิโลเมตรมี 34 สถานี รวมใต้ดินสิบสถานี NTA พัฒนาเส้นทางและเทเวลเป็นผู้เดินรถ นี่คือสายแรกที่เปิดเดินรถในเครือข่ายรถไฟฟ้ารางเบาของภูมิภาคดาน

สายสีม่วงอยู่ระหว่างก่อสร้างเป็นรถไฟฟ้ารางเบาระดับพื้นดินจากใจกลางเทลอาวีฟไปยังชุมชนตะวันออก เช่น รามัตกัน คิริยัตโอโน ออร์เยฮูดา และเยฮูด–โมโนซอน แผนล่าสุดของ NTA ระบุเส้นทาง 27 กิโลเมตรและตั้งเป้าเปิดปี 2028 การก่อสร้างและจัดซื้อยังดำเนินอยู่ และยังไม่รับผู้โดยสาร

สายสีเขียวกำลังก่อสร้างระหว่างริชอนเลซีออนและโฮลอนทางใต้ ใจกลางเทลอาวีฟ และเฮอร์ซลิยาทางเหนือ เส้นทางที่วางแผนไว้ยาว 39 กิโลเมตร รวมใต้ดิน 4.5 กิโลเมตร NTA ตั้งเป้าเปิดส่วนใต้ในปี 2028 และทั้งสายในปี 2030 ซึ่งเป็นกำหนดการ ยังไม่ใช่บริการที่เปิดแล้ว

รถไฟใต้ดินเทลอาวีฟตามแผนมีสามสาย ระยะทางราว 150 กิโลเมตร และ 109 สถานีทั่วมหานคร สาย M1 วางแผนไว้ 85 กิโลเมตร 62 สถานี การจัดซื้อและงานเตรียมการกำลังดำเนินอยู่ NTA เปิดคัดคุณสมบัติงาน Infra 2 ในเดือนสิงหาคม 2026 กำหนดส่งมกราคม 2027 ยังไม่มีบริการผู้โดยสาร

ทางรถไฟไฟฟ้าเชื่อมสถานีอิตซัค นาวอนในเยรูซาเล็มกับสนามบินเบนกูเรียนและเทลอาวีฟ เริ่มให้บริการถึงสนามบินในเดือนกันยายน 2018 และบริการตรงถึงเทลอาวีฟฮาฮากานาในเดือนธันวาคม 2019

การรถไฟอิสราเอลกำลังเปลี่ยนจากดีเซลเป็นรถไฟฟ้าและระบบจ่ายไฟเหนือราง โครงการยังดำเนินอยู่ โดยมีการเปิดประมูลเพิ่มเติมในปี 2026

ทางแยกยาว 23 กิโลเมตรนี้เปิดในเดือนกันยายน 2017 เชื่อมทางรถไฟชายฝั่งใกล้อัคโคกับอาฮิฮูดและคาร์มิเอล เส้นทางผ่านกาลิลีรวมถึงอุโมงค์กิลอน

ทางรถไฟยาว 30 กิโลเมตรที่กำลังก่อสร้างตามทางหลวง 431 จะเชื่อมริชอนเลซิออนกับโมดีอินและเส้นทางเยรูซาเล็ม มีสถานีใหม่ที่ริชอนเลซิออนทาชัคและรามลาใต้ การรถไฟอิสราเอลตั้งเป้าเปิดในปี 2028

แผนต่อขยายจากคาร์มิเอลจะนำรถไฟโดยสารไปถึงคีร์ยัตชโมนาและกาลิลีตอนบน แผนฟื้นฟูภาคเหนือของรัฐบาลเดือนมิถุนายน 2026 ให้ความสำคัญกับการผลักดันโครงการ เส้นทางยังไม่เปิดบริการและไม่มีวันเปิดที่ยืนยันแล้ว

ทางรถไฟที่เสนอจะขยายการขนส่งผู้โดยสารและสินค้าผ่านเนเกฟและอาราวาไปยังไอลัต เนติวีอิสราเอลรับผิดชอบวางแผนส่วนต่อขยายทางใต้

ส่วนต่อขยายสายสีแดงเปิดในเดือนกุมภาพันธ์ 2025 ไปถึงเนเวยาคอฟทางเหนือและโรงพยาบาลฮาดัสซาห์ไอน์เคเร็มทางตะวันตกเฉียงใต้ เป็นการขยายเส้นทางรถไฟฟ้ารางเบาที่เปิดครั้งแรกในปี 2011

บริการแรกของสายสีเขียว L3 เปิดเมื่อ 21 สิงหาคม 2026 ระหว่างฮาตูริมกับมัลฮา ระยะทางประมาณเจ็ดกิโลเมตร มี 13 สถานี ส่วนแขนงไปกิโล ภูเขาสโคปัส และกิวัตชาอูลเป็นการขยายระยะต่อไป

สายสีน้ำเงินอยู่ระหว่างก่อสร้างเพื่อเชื่อมราโมตกับกิโลผ่านใจกลางเยรูซาเล็มเป็นระยะ ส่วนใต้ดินที่วางแผนไว้ยาว 2.5 กิโลเมตร มีสามสถานี โครงการของ J-Train ยังมีแขนงระดับพื้นดินและศูนย์ซ่อมบำรุงที่มัลฮา

อัลสตอม อิเล็กตรา และมินราฟปิดการจัดหาเงินทุนโครงการโนฟิตเมื่อ 28 กรกฎาคม 2026 โครงการจะเชื่อมไฮฟากับนาซาเร็ธด้วยรถไฟฟ้ารางเบายาว 41 กิโลเมตร 20 สถานี การก่อสร้างและติดตั้งระบบยังดำเนินอยู่

แผนรถไฟฟ้ารางเบาของเบียร์เชวารวมการเชื่อมต่อกับศูนย์ข่าวกรองกองทัพที่ลิคิต เมื่อ 14 พฤษภาคม 2026 นายกรัฐมนตรีรับข้อเสนอคณะทำงานระหว่างกระทรวงให้ใช้รถไฟฟ้ารางเบาแทนรถโดยสารด่วนพิเศษในเส้นทางเบียร์เชวา–ลิคิต

ไฮฟาเบย์พอร์ตเป็นท่าเทียบตู้คอนเทนเนอร์ที่ Shanghai International Port Group (SIPG) ดำเนินการ เปิดในเดือนกันยายน 2021 ใช้เครนควบคุมระยะไกลรองรับเรือขนาดใหญ่ แยกจากท่าเรือไฮฟาเดิมที่อาดานีและกาดอตเป็นเจ้าของ

ฮาดารอมคอนเทนเนอร์เทอร์มินัลเป็นท่าเอกชนในอัชโดด ดำเนินการโดยบริษัทลูกของ Terminal Investment Limited (TIL) เริ่มดำเนินงานในเดือนกันยายน 2021 อยู่ใกล้กับบริษัทท่าเรืออัชโดดเดิมแต่ดำเนินงานแยกกัน

การขายบริษัทท่าเรือไฮฟาให้อาดานีพอร์ตส์ (70%) และกาดอต (30%) เสร็จสิ้นเมื่อ 10 มกราคม 2023 มูลค่า 4.1 พันล้านเชเกล สัมปทานถึงปี 2054 เป็นท่าเรือเดิม ไม่ใช่เบย์พอร์ตของ SIPG

สนามบินรามอนทางเหนือของไอลัตตั้งชื่อตามนักบินอวกาศอิลาน รามอนและอัสซาฟผู้เป็นบุตร สนามบินในเมืองไอลัตย้ายการดำเนินงานมาที่นี่เมื่อ 18 มีนาคม 2019 และรามอนยังรับช่วงเที่ยวบินโดยสารพลเรือนจากโอฟดา

ออรอนได้สัญญา 310 ล้านเชเกลในเดือนตุลาคม 2025 เพื่อขยายอาคาร 3 อีก 7,000 ตร.ม. และเพิ่มทางเข้าสำหรับผู้โดยสารรถบัส 2,000 ตร.ม. อาคารจัดการสัมภาระฝั่งตะวันออกได้รับอนุมัติแผนในเดือนธันวาคม 2025 โดยเป็นคนละโครงการ

ชาพีร์ได้สัมปทานส่วนต่อขยายทางเหนือในเดือนกรกฎาคม 2026 ระยะแรกประมาณ 22 กิโลเมตรจากโซเมคถึงเบตฮาเอเม็ก มีทางแยกต่างระดับใหม่สามแห่ง ทรานส์อิสราเอลตั้งเป้าเริ่มก่อสร้างปี 2027 และเปิดปี 2030 ซึ่งเป็นกำหนดตามแผน

ทางหลวง 16 เปิดเมื่อ 31 สิงหาคม 2022 เป็นทางเข้าเยรูซาเล็มจากตะวันตก ถนนยาวหกกิโลเมตรเชื่อมพื้นที่โมตซากับเมืองผ่านอุโมงค์สี่แห่ง สะพานเจ็ดแห่ง และทางแยกต่างระดับสามแห่ง

มติรัฐบาล 855 เดือนกรกฎาคม 2023 กำหนดขยายเครือข่ายรถไฟไปยังคีร์ยัตชโมนาและไอลัต รวมเส้นทางความเร็วสูงและภูมิภาค แต่ละโครงการมีขั้นวางแผน จัดหาเงินทุน และก่อสร้างของตนเอง เครือข่ายทั่วประเทศที่วางแผนไว้ยังไม่แล้วเสร็จ

เลวีอาธานส่งก๊าซธรรมชาติให้อิสราเอล อียิปต์ และจอร์แดน เชฟรอนดำเนินงานร่วมกับนิวเมดเอนเนอร์จีและเรชิโอ ในเดือนมกราคม 2026 หุ้นส่วนอนุมัติการขยายมูลค่า 2.36 พันล้านดอลลาร์ ตั้งเป้ากำลังผลิตประมาณ 21 พันล้านลูกบาศก์เมตรต่อปีในปี 2029

เชฟรอนประกาศเสร็จสิ้นการขยายทามาร์เมื่อ 16 มิถุนายน 2026 ท่อใต้ทะเลเส้นที่สามและเครื่องอัดก๊าซสามเครื่องที่อัชโดดเพิ่มกำลังผลิตจากประมาณ 1.1 เป็น 1.6 พันล้านลูกบาศก์ฟุตต่อวัน

คาริชซึ่งเอเนอร์เจียนเป็นเจ้าของทั้งหมดเริ่มผลิตในเดือนตุลาคม 2022 ผ่านเรือผลิตลอยน้ำ Energean Power คาริชนอร์ทเริ่มในเดือนกุมภาพันธ์ 2024 รายงานเดือนกันยายน 2026 ระบุว่าเริ่มใช้สายแปรรูปน้ำมันชุดที่สองในปี 2026

คัตลันเป็นโครงการนอกชายฝั่งของเอเนอร์เจียนเพื่อเชื่อมแหล่งก๊าซใหม่กับ Energean Power ระยะแรกคืออธีนาและซุส รายงานเดือนกันยายน 2026 ยังคงเป้าหมายผลิตก๊าซครั้งแรกในครึ่งแรกปี 2027 ส่วนเฮราและอะพอลโลอยู่ในระยะต่อไป

ท่อก๊าซรามัตโฮวาฟ–นิตซานาที่วางแผนไว้จะเพิ่มเส้นทางส่งออกไปอียิปต์ แผนรัฐบาลระบุท่อบนบกประมาณ 66 กิโลเมตรและสถานีอัดก๊าซ เป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างรองรับการเพิ่มส่งออกจากเลวีอาธาน แต่ยังไม่ใช่เส้นทางที่เปิดใช้งาน

ท่อ EMG ส่งก๊าซอิสราเอลจากอัชเคลอนไปอียิปต์ ท่อใต้ทะเลอีกเส้นระหว่างอัชโดดกับอัชเคลอนเพิ่มโครงข่ายเชื่อมต่อ นิวเมดรายงานว่าเชฟรอนยืนยันการก่อสร้างเสร็จเมื่อ 8 กรกฎาคม 2026

เดือนสิงหาคม 2025 หุ้นส่วนเลวีอาธานตกลงขายก๊าซเพิ่มให้อียิปต์ประมาณ 130 พันล้านลูกบาศก์เมตร คาดรายได้ 35 พันล้านดอลลาร์ อิสราเอลอนุมัติส่งออกในเดือนธันวาคม 2025 การส่งมอบเป็นระยะขึ้นกับการขยายการผลิตและท่อ ตัวเลขนี้ไม่ใช่รายได้ที่รับแล้ว

ข้อเสนอปี 2022 มียูเออีร่วมด้วย โดยจับคู่ไฟฟ้าแสงอาทิตย์จอร์แดน 600 เมกะวัตต์กับน้ำจืดจากการแยกเกลือของอิสราเอลปีละ 200 ล้านลูกบาศก์เมตร เดือนพฤศจิกายน 2023 จอร์แดนระบุว่าจะไม่ลงนามข้อตกลงดำเนินงานระหว่างสงครามกาซาหลังฮามาสโจมตี 7 ตุลาคม การแลกเปลี่ยนนี้ยังไม่ดำเนินงาน

อาชาลิมประกอบด้วยโรงไฟฟ้าพลังความร้อนแสงอาทิตย์และโซลาร์เซลล์แยกกันในเนเกฟ เมกาลิมมีหอคอยแสงอาทิตย์ 121 เมกะวัตต์ ส่วนนเกฟเอนเนอร์จีใช้รางพาราโบลา 121 เมกะวัตต์และเก็บความร้อนประมาณ 4.5 ชั่วโมง

โครงการโซลาร์เซลล์ 265 เมกะวัตต์ของ EDF ใกล้ดิโมนาปิดการจัดหาเงินทุนในปี 2026 มีพื้นที่ประมาณ 3,000 ดูนัม ที่ปรึกษากฎหมายระบุเวลาก่อสร้างราวสองปีและดำเนินงานราว 25 ปี กำลังผลิตตามแผนยังไม่ใช่ไฟฟ้าที่ผลิตอยู่

กฎที่มีผลตั้งแต่ 11 ธันวาคม 2025 กำหนดให้บ้านเดี่ยวใหม่ที่มีหลังคาเกิน 100 ตร.ม. และอาคารใหม่ที่ไม่ใช่ที่อยู่อาศัยซึ่งมีหลังคาเกิน 250 ตร.ม. ติดตั้งแผงโซลาร์ โดยมีข้อยกเว้น อาคารที่อยู่อาศัยใหม่ประเภทอื่นต้องเตรียมพร้อมสำหรับติดตั้งในอนาคต

หน่วยงานไฟฟ้ามอบสัญญาแบตเตอรี่รวม 1,500 เมกะวัตต์ใน 11 โครงการเมื่อกุมภาพันธ์ 2025 สำหรับเก็บพลังงานอย่างน้อยสี่ชั่วโมง ครอบคลุมภาคเหนือ เนเกฟตะวันตก และอาราวา กำลังตามสัญญาไม่ควรนับเป็นระบบที่เดินเครื่องแล้ว

โรงไฟฟ้าสูบกลับโคคาฟฮายาร์เดน 344 เมกะวัตต์เชื่อมโครงข่ายในเดือนกุมภาพันธ์ 2025 เก็บพลังงานโดยสูบน้ำขึ้นที่สูงและผลิตไฟฟ้าเมื่อน้ำไหลกลับผ่านกังหัน ทำงานเสริมโรงไฟฟ้ากิลโบอา 300 เมกะวัตต์

โรงไฟฟ้าสูบกลับมานารา 156 เมกะวัตต์ในกาลิลีตอนบนยังอยู่ระหว่างก่อสร้าง รายงานเอลโลเมย์เดือนสิงหาคม 2026 ระบุว่างานคืบหน้า พร้อมเจรจาค่าชดเชยความล่าช้าจากสงครามและปรับเงื่อนไขเงินทุน

ฟาร์มกังหันลมเจเนซิสของเอนไลต์ในที่ราบสูงโกลันมีกำลัง 207 เมกะวัตต์ เริ่มเชิงพาณิชย์ในเดือนตุลาคม 2023 ผลผลิตเปลี่ยนตามลม เมกะวัตต์ที่ติดตั้งเป็นกำลังผลิต ไม่ใช่การผลิตต่อเนื่องตลอดเวลา

การปฏิรูปไฟฟ้าปี 2018 แยกการบริหารระบบไปยังโนกาและกำหนดขายโรงไฟฟ้า IEC ให้ผู้ผลิตเอกชน IEC ยังคงหน้าที่สำคัญด้านส่งและจำหน่ายไฟ ตั้งแต่กรกฎาคม 2024 ครัวเรือนเลือกผู้ขายได้แม้ไม่มีมิเตอร์อัจฉริยะ ส่วนโครงข่ายยังอยู่ภายใต้การกำกับ

Great Sea Interconnector เป็นแผนเชื่อมไฟฟ้าจากกรีซผ่านไซปรัสสู่อิสราเอล ผู้พัฒนาระบุเริ่มต้น 1,000 เมกะวัตต์ โดยไซปรัส–ครีตเป็นระยะแรกและอิสราเอลตามมา การเงินและการก่อสร้างของสองช่วงอยู่ต่างขั้นกัน

อีสต์เมด–โพไซดอนเป็นแผนท่อก๊าซจากเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออกผ่านไซปรัสและกรีซไปอิตาลี IGI Poseidon ระบุเส้นทางรวมประมาณ 2,100 กิโลเมตรและความจุออกแบบ 12–20 พันล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี ยังอยู่ในขั้นพัฒนา

โซเรกบี หรือเบเออร์มิเรียม ส่งน้ำทะเลที่ผ่านการแยกเกลือเข้าสู่ระบบประเทศ IDE ประกาศการเดินระบบในเดือนมีนาคม 2025 ด้วยผลผลิตปีละ 200 ล้านลูกบาศก์เมตร กระบวนการออสโมซิสย้อนกลับใช้ปั๊มแรงดันสูงขับด้วยไอน้ำและโรงไฟฟ้าในพื้นที่

โซเรกเอเปิดดำเนินการในปี 2013 บนชายฝั่งเมดิเตอร์เรเนียนทางใต้ของเทลอาวีฟ โรงแยกเกลือด้วยออสโมซิสย้อนกลับมีปริมาณส่งมอบตามสัญญาประมาณ 150 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี เป็นคนละโรงกับโซเรกบีที่อยู่ติดกัน

โรงแยกเกลือจากน้ำทะเลอัชเคลอนเปิดในปี 2005 และส่งน้ำประมาณปีละ 120 ล้านลูกบาศก์เมตร ในเดือนพฤษภาคม 2026 รัฐบาลอนุมัติแผนขยายเป็นประมาณ 220 ล้านภายใต้สัมปทานใหม่

โรงออสโมซิสย้อนกลับน้ำทะเลฮาเดราข้างโรงไฟฟ้าโอโรตราบินเดินระบบตั้งแต่ปี 2010 IDE ระบุปริมาณส่งมอบปีละ 137 ล้านลูกบาศก์เมตร โดยจ่ายน้ำเข้าระบบประเทศร่วมกับโรงแยกเกลือชายฝั่งแห่งอื่น

พัลมาคิมเปิดในปี 2007 และขยายในปี 2010 กับ 2013 BlueGen เดินระบบออสโมซิสย้อนกลับ ส่วน Generation Capital ระบุถือหุ้น 51% ผ่าน BlueGen และกำลังผลิตสูงสุดปีละ 105 ล้านลูกบาศก์เมตร รูปแบบสร้าง–เป็นเจ้าของ–ดำเนินงานทำให้โรงยังเป็นของเอกชนหลังหมดสัมปทาน

IDE กำลังสร้างโรงแยกเกลือกาลิลีตะวันตก หรือเบียร์คัตมิเรียม กำลังผลิตตามสัญญาปีละ 100 ล้านลูกบาศก์เมตร ธนาคารเพื่อการลงทุนยุโรปลงนามกู้ 150 ล้านยูโรในปี 2023 คู่มือกระทรวงพาณิชย์สหรัฐฯ เดือนมีนาคม 2026 คาดว่าจะเปิดต้นปี 2027

ชัฟดานบำบัดน้ำเสียจากเขตมหานครดานเพื่อนำกลับมาใช้ทางการเกษตร เมโครอตอธิบายว่ามีการกรองต่อผ่านดินและชั้นหินอุ้มน้ำ ก่อนส่งผ่านท่อสายที่สามไปเนเกฟ บริษัทระบุว่าสายนี้ส่งน้ำบำบัดประมาณปีละ 140 ล้านลูกบาศก์เมตร

โครงการกลับทิศทางน้ำของเมโครอตส่งน้ำทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่แยกเกลือแล้วขึ้นเหนือผ่านท่อ สถานีสูบ และอ่างเก็บน้ำไปยังทะเลกาลิลี บริษัทระบุเริ่มเดินระบบต้นปี 2023 ระบบช่วยการจ่ายน้ำภาคเหนือและทะเลสาบ รวมทั้งพันธกรณีส่งน้ำของอิสราเอลให้จอร์แดน

ข้อเสนอปี 2022 มียูเออีร่วมด้วย โดยจับคู่ไฟฟ้าแสงอาทิตย์จอร์แดน 600 เมกะวัตต์กับน้ำจืดจากการแยกเกลือของอิสราเอลปีละ 200 ล้านลูกบาศก์เมตร เดือนพฤศจิกายน 2023 จอร์แดนระบุว่าจะไม่ลงนามข้อตกลงดำเนินงานระหว่างสงครามกาซาหลังฮามาสโจมตี 7 ตุลาคม การแลกเปลี่ยนนี้ยังไม่ดำเนินงาน

การขยายไฟเบอร์ในอิสราเอลเชื่อมบ้านและธุรกิจกับบรอดแบนด์ประจำที่ความเร็วสูง สิ้นเดือนมิถุนายน 2026 เบเซกระบุว่าเครือข่ายผ่านบ้าน 3.028 ล้านหลัง และมีสมาชิกไฟเบอร์ทั้งปลีกและส่ง 1.061 ล้านราย บ้านที่ผ่านบอกขอบเขตเครือข่าย ส่วนสมาชิกบอกการใช้งาน

ผู้ให้บริการมือถืออิสราเอลเปิด 5G เชิงพาณิชย์ตั้งแต่ปี 2020 ในเดือนกรกฎาคม 2026 ทีมที่ปรึกษากระทรวงสื่อสารแนะนำให้ลดอุปสรรคการติดตั้งและปรับปรุงพื้นที่บริการ การเลิก 2G และ 3G มีการขยายเวลาเข้าไปในปี 2026 จึงไม่ได้ปิดพร้อมกันตามกำหนดเดิมเดือนธันวาคม 2025

โครงการบลู–รามันของกูเกิลและสปาร์เคิลออกแบบให้เชื่อมยุโรปใต้กับอินเดียผ่านอิสราเอลและจอร์แดน บลูผ่านอิตาลี ฝรั่งเศส กรีซ และอิสราเอล ส่วนรามันผ่านจอร์แดน ซาอุดีอาระเบีย จิบูตี และโอมานสู่อินเดีย เป็นเส้นทางต่างจากแนวอียิปต์เดิม

2Africa เชื่อมแอฟริกากับยุโรปและตะวันออกกลาง โดยไม่มีจุดขึ้นฝั่งโดยตรงในอิสราเอล Meta ประกาศว่าระบบหลักเสร็จสมบูรณ์ในเดือนพฤศจิกายน 2025 และระบุในประกาศนั้นว่าส่วนต่อขยาย Pearls แยกต่างหากมีกำหนดเปิดในปี 2026

Gov.il รวมข้อมูลและบริการออนไลน์ของรัฐไว้ด้วยกัน พื้นที่ส่วนบุคคล MyGov ใช้ระบบยืนยันตัวตนดิจิทัลแห่งชาติเพื่อให้เข้าถึงเอกสารส่วนตัว คำร้อง และบริการของหน่วยงานรัฐที่เข้าร่วม

DigiTel ของเทศบาลเทลอาวีฟ–ยาโฟรวมข่าวสารเทศบาล สิทธิประโยชน์ และพื้นที่บริการส่วนบุคคล ผู้พักอาศัยอายุ 14 ปีขึ้นไปสมัครได้ บริการครอบคลุมภาษีเทศบาล ที่จอดรถ การศึกษา และการติดตามคำร้องที่ส่งให้เทศบาล

Tekuma ประสานการฟื้นฟูชุมชนชายแดนกาซาหลังการโจมตีของฮามาสเมื่อ 7 ตุลาคม 2023 รายงานเดือนกันยายน 2026 ระบุว่าผู้อยู่อาศัยกลับมาแล้วกว่า 90% โดยวางแผนทยอยกลับเบเอรีจนถึงกรกฎาคม 2027 และเริ่มกลับนิร์ออซปลายปี 2027

การฟื้นฟูภาคเหนือครอบคลุมที่อยู่อาศัย บริการสาธารณะ และเศรษฐกิจท้องถิ่นหลังการโจมตีของฮิซบอลเลาะห์และการอพยพชุมชนชายแดน มติรัฐบาล 4238 เดือนมิถุนายน 2026 กำหนดแผนพัฒนาภูมิภาคปี 2026–2030 การอนุมัติงบประมาณไม่ได้หมายความว่าโครงการแต่ละแห่งเสร็จแล้ว

พื้นที่สนามบินสเดโดฟเดิมกำลังพัฒนาตามแผน TA/4444 ของเทลอาวีฟ เทศบาลระบุแผนอพาร์ตเมนต์ 16,000 หน่วยสำหรับผู้อยู่อาศัยราว 40,000 คน รวมบ้านเช่าราคาย่อมเยาของเทศบาลประมาณ 2,100 หน่วย พร้อมสวน ถนนที่ใช้ประโยชน์หลากหลาย และสถานีสายสีเขียวที่อยู่ในแผน

แผน H/619 ของโฮลอนกำหนดแนวทางฟื้นฟูย่านเก่าด้วยการสร้างใหม่หรือเสริมความแข็งแรงของอาคาร โดยเชื่อมสิทธิการพัฒนากับลักษณะถนน พื้นที่สาธารณะ และแนวขนส่ง แต่ละโครงการยังต้องได้รับการอนุมัติผังและใบอนุญาตที่เกี่ยวข้อง

รายงานประจำปี 2025 ของหน่วยงานผังเมืองบันทึกการอนุมัติที่อยู่อาศัย 223,164 หน่วย รวม 25,279 หน่วยที่อนุมัติโดยหน่วยงานท้องถิ่น การอนุมัติผัง ใบอนุญาตก่อสร้าง การเริ่มก่อสร้าง และบ้านสร้างเสร็จเป็นคนละตัวชี้วัด ตัวเลขนี้ไม่ใช่บ้านที่ส่งมอบให้ผู้อยู่อาศัย

ไอรอนโดมป้องกันภัยคุกคามทางอากาศระยะสั้นด้วยขีปนาวุธสกัดกั้นทามีร์ เดือนพฤศจิกายน 2025 R2S ซึ่งเป็นกิจการร่วมทุนของ Raytheon–Rafael ประกาศสัญญา 1.25 พันล้านดอลลาร์เพื่อส่งมอบให้อิสราเอลจากโรงงานแคมเดน รัฐอาร์คันซอ กระทรวงกลาโหมอิสราเอลรายงานการทดสอบปรับปรุงเพิ่มเติมในปี 2026

David’s Sling เป็นระบบป้องกันภัยทางอากาศที่ใช้งานแล้วของอิสราเอล พัฒนาร่วมกับสหรัฐฯ หน่วยงานป้องกันขีปนาวุธสหรัฐฯ รายงานการทดสอบปรับปรุงที่สำเร็จในเดือนกุมภาพันธ์ 2026 โดยใช้บทเรียนการรบกับสถานการณ์จรวด ขีปนาวุธ อากาศยาน และโดรน

Arrow 3 สกัดขีปนาวุธวิถีโค้งนอกชั้นบรรยากาศและใช้งานตั้งแต่ปี 2017 โดยเป็นชั้นป้องกันระดับบนร่วมกับ Arrow 2 เดือนสิงหาคม 2026 อิสราเอลและหน่วยงานป้องกันขีปนาวุธสหรัฐฯ รายงานการทดสอบระบบ Arrow อีกครั้ง

Arrow 4 เป็นโครงการพัฒนาร่วมอิสราเอล–สหรัฐฯ ที่ IAI นำ เพื่อทดแทน Arrow 2 ตามภัยคุกคามที่เปลี่ยนไป กำหนดการผลิตไม่ใช่การยืนยันการประจำการ รายงานหน่วยงานสหรัฐฯ เดือนสิงหาคม 2026 ยังระบุระบบที่ใช้งานว่าเป็น Arrow 2 และ Arrow 3

ระบบเลเซอร์กำลังสูง Iron Beam ชุดแรกส่งมอบให้ IDF เมื่อ 28 ธันวาคม 2025 Rafael พัฒนาร่วมกับแหล่งกำเนิดเลเซอร์ของ Elbit เพื่อเสริมระบบขีปนาวุธป้องกันจรวด ลูกระเบิดครก และโดรน การส่งมอบชุดแรกไม่ได้หมายถึงความครอบคลุมทั่วประเทศ

ระบบชายแดนกาซารวมรั้วเหนือพื้นดินกับแนวป้องกันใต้ดินเพื่อต้านอุโมงค์ข้ามแดน ซึ่งเสร็จในเดือนธันวาคม 2021 ฮามาสเจาะรั้วระหว่างการโจมตี 7 ตุลาคม 2023 จากนั้น IDF ซ่อมและเสริมส่วนที่เสียหาย

อิสราเอลสร้างรั้วรักษาความปลอดภัยตามชายแดนอียิปต์เสร็จในปี 2013 สิ่งกีดขวาง การเฝ้าระวัง และการลาดตระเวนทำงานร่วมกันเพื่อตรวจจับและป้องกันการข้ามแดนโดยไม่ได้รับอนุญาต รั้วเป็นส่วนหนึ่งของการป้องกันชายแดน ไม่ได้กั้นภัยทางอากาศ

แผนโครงสร้างพื้นฐานรัฐบาลปี 2026 ระบุว่าแนวกำแพงชายแดนเลบานอนกำลังก่อสร้าง โครงการนี้แยกจากการวางกำลัง IDF ในเลบานอนใต้ ซึ่งกองทัพอธิบายในเดือนกันยายน 2026 ว่าเป็นการป้องกันการโจมตีของฮิซบอลเลาะห์และการฟื้นฟูโครงสร้างทางทหารของกลุ่ม

การสร้างแนวป้องกันตะวันออกเริ่มเดือนธันวาคม 2025 ในสองช่วงรวมประมาณ 80 กม. กระทรวงกลาโหมระบุแผนระบบยาวราว 500 กม. จากโกลันตอนใต้ถึงเหนือเมืองเอลัต งบประมาณประเมิน 5.5 พันล้านเชเกล โดยช่วงต่อไปจะดำเนินการเป็นระยะ

ศูนย์ฝึกอาเรียล ชารอนใกล้เยรูฮัมเริ่มใช้งานเดือนพฤษภาคม 2015 และย้ายเข้าในระยะแรกครบช่วงฤดูร้อน 2016 รวมโรงเรียนฝึก IDF เจ็ดแห่ง เช่น แพทย์ทหาร ส่งกำลังบำรุง สื่อสาร สารวัตรทหาร และกำลังพล โดยแยกจากศูนย์ข่าวกรองและเทคโนโลยีแห่งใหม่

ศูนย์การสื่อสารที่เบเออร์เชวาเป็นส่วนหนึ่งของการย้าย IDF ลงใต้ ผู้รับเหมา Shikun & Binui รายงานการเริ่มใช้งานระยะแรกในเดือนเมษายน 2026 ขณะที่ศูนย์ข่าวกรองอีกแห่งยังอยู่ระหว่างก่อสร้าง ทั้งสองจึงไม่ใช่ฐานเดียวที่สร้างเสร็จแล้ว

โซโรกากำลังฟื้นฟูหลังถูกขีปนาวุธอิหร่านในเดือนมิถุนายน 2025 แผนที่อนุมัติในปี 2026 มีอาคารผู้ป่วยในที่ได้รับการป้องกันและอาคารสูงเพิ่มเติม งบรัฐ 360 ล้านเชเกลสำหรับปี 2026–2030 เป็นเงินสมทบ ไม่ใช่ต้นทุนทั้งหมดหรือหลักฐานว่าสร้างเสร็จแล้ว

โรงพยาบาลใต้ดินที่วางแผนในอาคาร Alrov ของอิคิลอฟได้รับทุน Helmsley 10 ล้านดอลลาร์ ประกาศเดือนตุลาคม 2025 ระบุแผน 250 เตียง ขยายได้ถึง 400 เตียง บนชั้นจอดรถที่ออกแบบให้เปลี่ยนเป็นพื้นที่รักษาฉุกเฉินภายใน 24 ชั่วโมง ตัวเลขนี้เป็นความจุที่วางแผนไว้

โครงการที่หลบภัยของอิสราเอลครอบคลุมการซ่อมที่หลบภัยสาธารณะ ที่หลบภัยเคลื่อนย้ายได้ และห้องนิรภัยในบ้าน เดือนกันยายน 2026 กระทรวงกลาโหมประกาศขยาย Northern Shield ไปยังชุมชนที่มีสิทธิภายใน 9 กม. จากเลบานอน โดยมีทุนสร้างเองสูงสุด 182,000 เชเกลตามเกณฑ์

ภาพดาวเทียมที่ Associated Press ตรวจสอบในเดือนกันยายน 2025 แสดงงานก่อสร้างขนาดใหญ่ที่ศูนย์วิจัยดิโมนา ผู้เชี่ยวชาญเห็นต่างเรื่องวัตถุประสงค์ของอาคารใหม่ และอิสราเอลไม่ได้ยืนยันต่อสาธารณะ หลักฐานที่มีจึงไม่ยืนยันว่าเครื่องปฏิกรณ์ใหม่เสร็จหรือเริ่มทำงานแล้ว